Kontakt | Mapa witryny | Szukaj
Strona główna Sondy planetarne Sondy księżycowe Satelity ziemskie
Satelity ziemskie
Jason-2 Jason-2
Inne oznaczenia i nazwy:
   • Ocean Surface Topography Mission/Jason 2
   • OSTM/Jason 2
   • 2008-032A
   • 33015

Data startu: 20 czerwca 2008 roku o 7:46:25,192 czasu uniwersalnego
Masa całkowita obserwatorium: 505 kg

Opis misji
Jason 2 jest kolejnym (po misji TOPEX/Poseidon i Jason 1) satelitą przeznaczonym do pomiarów topograficznych powierzchni mórz i oceanów. Dane uzyskane przez instrumenty Jasona 2 pomogą lepiej poznać oddziaływanie oceanów z atmosferą (zmiany klimatu), udoskonalą modele klimatyczne (przewidywanie huraganów) oraz pozwolą wykryć i śledzić takie fenomeny przyrody jak El Niño, La Niña czy wieloletnie oscylacje klimatyczne.

Budowa satelity
Korpus satelity zbudowano na bazie prostopadłościanu o wymiarach 1,0 na 1,0 na 3,7 metra. Satelita składa się z dwóch przedziałów: modułu przyrządowego oraz modułu instrumentalnego. W module przyrządowym, zbudowanym w oparciu o projekt Calipso, znajduje się większość podsystemów koniecznych do funkcjonowania sondy. W module instrumentalnym znajdują się przyrządy naukowe OSTM/Jason 2. Do bocznych ścianek satelity zamontowano dwa panele baterii słonecznych, natomiast na przedniej oraz górnej ściance zainstalowano anteny paraboliczne altimetru i radiometru.

System napędowy, do przeprowadzania korekt orbity Jasona 2, składa się z czterech niewielkich silniczków rakietowych (zwanych popychaczami), każdy o ciągu 1 N. Hydrazyna, będąca paliwem tychże silniczków, zgromadzona jest w sferycznym zbiorniku o średnicy 42 centymetrów.

Orientacja przestrzenna satelity utrzymywana jest w trybie trójosiowym za pomocą czterech kół zamachowych. System ten bazuje na danych uzyskiwanych przez jedną z dwóch kamer śledzące pozycje gwiazd oraz dwóch z trzech żyroskopów pokładowych. Satelita może określać także swoją orientację za pomocą ośmiu czujników słonecznych oraz magnetometru trójosiowego.

Jason 2 zasilany jest z dwóch paneli baterii słonecznych, wyposażonych w ogniwa krzemowe o łącznej powierzchni 9,5 m². Każdy panel składa się z czterech części, każdy o wymiarach 1,5 na 0,8 metra. W pełni rozłożone panele słoneczne mają rozpiętość 9,7 metrów i mogą generować moc od 500 do 900 W. Energia elektryczna gromadzona jest także w akumulatorach pokładowych.

Komunikacja z satelitą odbywa się w mikrofalowym paśmie S za pomocą dwóch anten średniego zysku.

W celu ochrony przed zbytnim wyziębieniem lub przegrzaniem elektroniki Jasona 2, w zastosowano w nim zarówno aktywne metody kontroli termicznej (grzejniki elektryczne), jak i metody pasywne (radiatory oraz wielowarstwową izolację termiczną).

Sercem satelity jest system dowodzenia oraz gromadzenia i przetwarzania danych (zarówno inżynieryjnych jak i naukowych), którego centralnym elementem jest procesor MA31750. System ten wyposażono w 128 kB 16-bitowej pamięci trwałej, 256 kB pamięci RAM oraz 3 Gb pamięci DRAM.

Instrumenty naukowe
Jason 2 został wyposażony w pięć głównych instrumentów naukowych: Poseidon 3 Altimeter, Doppler Orbitography and Radio-positioning Integrated by Satellite, Advanced Microwave Radiometer, Global Positioning System Payload oraz Laser Retroreflector Array. Na pokładzie satelity zainstalowano trzy dodatkowe instrumenty: Environment Characterization and Modelisation 2 (Carmen 2), Time Transfer by Laser Link oraz Light Particle Telescope.

Przebieg misji
   • 29 kwietnia 2008 roku - Jason 2 przybył do Bazy Sił Powietrznych Vandenberg, gdzie został poddany ostatnim testom kontrolnym.
   • 20 czerwca 2008 roku - o 7:46:25,192 z platformy startowej SLC-2W Vandenberg Air Force Base (Kalifornia), wystartowała rakieta nośna Delta 2 z satelitą obserwacyjnym Jason-2.
   • 4-14 lipca 2008 roku - wykonywano pomiary do stworzenia pierwszej, pełnej mapy anomalii poziomu oceanu.
Data ostatniej aktualizacji: