sondy kosmiczne

INNE WYDARZENIA 2015

Na stronie tej zamieszczane są krótkie wzmianki o innych wydarzeniach z dziedziny lotów kosmicznych (np. starty rakiet z satelitami lub pojazdami załogowymi itp.) oraz astronomii (np. bliskie przeloty planetoid obok Ziemi). Można tu znaleźć zwięzłe opisy satelitów, plany przebiegu misji załogowych oraz inne ciekawe informacje.


1 | 2014


Sojuz TMA-14M Załoga Sojuza TMA-14M wylądowała bezpiecznie na Ziemi
12 marca 2015


Po 167 dniach pobytu na orbicie wokółziemskiej, o godzinie 2:07 czasu uniwersalnego kapsuła Sojuza TMA-14M z Aleksandrem Samokutiajewem, Jeleną Sierową i Barrym Wilmore (Ekspedycja 41/42) wylądowała bezpiecznie na kazachstańskim stepie, 149 kilometrów na południowy-wschód od miasta Żezkazgan. Start kolejnej załogi (Sojuz TMA-16M) zaplanowany jest obecnie na 27 marca 2015 roku, wówczas to w podróż do ISS uda się Giennadij Padałka, Michaił Kornijenko i Scott Kelly.

Sojuz TMA-14M odłączył się od stacji ISS 11 marca o 22:44 czasu uniwersalnego. Następnego dnia (o 1:16) rozpoczęto ponad 4-minutowy manewr deorbitacji statku, który zmniejszył jego prędkość o około 128 m/s. Po oddzieleniu przedziału orbitalnego i przyrządowego (1:42), o 1:45 lądownik wszedł w atmosferę ziemską. Następnie po otwarciu spadochronu głównego (1:54), o 2:07 kapsuła łagodnie wylądowała na kazachstańskim stepie. Po przeprowadzeniu wstępnych badań medycznych załoga została przewieziona na lotnisko w Karagandzie. Tutaj oczekiwały na nich samoloty do Houston (Wilmore) i Gwiezdnego Miasteczka (Samokutiajew, Sierowa).

sondy kosmiczne

ABS-3A, Eutelsat-115 West B Szesnasata misja Falcona 9 - ABS-3A i Eutelsat-115 West B
2 marca 2015


O godzinie 3:50 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-40 Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Falcon 9 (wersja v1.1) z dwoma satelitami komunikacyjnymi - ABS-3A i Eutelsat-115 West B - na pokładzie. Jako pierwszy - w 30 minucie po starcie - odłączył się ABS-3A, jako drugi - w 35 minucie lotu - od drugiego stopnia rakiety nośnej odłączył się Eutelsa-t115 West B. Obydwa znalazły się na supersynchronicznej orbicie wokółziemskiej o wysokości perygeum 400 - 406 km, apogeum 63 066 - 63 293 km i nachyleniu płaszczyzny orbity 24,84 - 24,86°.

Ważący 1954 kilogramy ABS-3A i 2205-kilogramowy Eutelsat-115 West B zostały zbudowane przez firmę Boeing Satellite Systems (w oparciu o platformę BSS-702SP) odpowiednio dla: hongkońskiego operatora satelitarnego ABS i mającego siedzibę w Meksyku - Eutelsata Americas. ABS-3A został wyposażony w 24 transpondery pracujące w paśmie C i 24 transpondery pasma Ku. Satelita zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 3° W, gdzie zastąpi starzejącego się ABS-3 (wystrzelonego 19 sierpnia 1997). W zasięgu jego anten nadawczych znajdą się państwa Ameryki Południowej, Europy, Afryki i wschodnie rejony Ameryki Północnej. Eutelsat-115 West B został wyposażony w 12 transponderów pracujących w paśmie C i 34 transpondery pasma Ku. Satelita zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 114,9° W, gdzie zastąpi starzejącego się Satmex-5 (wystrzelonego 6 grudnia 1998). W zasięgu jego anten nadawczych znajdą się terytoria: Alaski, Kanady, kontynentalnego obszaru Stanów Zjednoczonych, Meksyku oraz państw Ameryki Południowej i Karaibów.

sondy kosmiczne

Bars-M#1 Start Sojuza 2-1a ze szpiegowskim Bars-M#1
27 lutego 2015


O 11:01 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-43/4 z kosmodromu Plesetsk wystartowała rakieta nośna Sojuz 2-1a z nowym typem rosyjskiego satelity szpiegowskiego Bars-M#1 na pokładzie. O 11:11 satelita oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na wstępnej orbicie o wysokości perygeum 328 km, apogeum 540 km i nachyleniu płaszczyzny orbity 97,64°. Docelowo satelita znajdzie się na orbicie synchronicznej ze Słońcem (SSO) o wysokości około 700 km. Zgodnie z rosyjską nomenklaturą wojskową, po wejściu na orbitę satelita otrzymał oznaczenie Kosmos-2503.

Ważący około 4000 kilogramów Bars-M#1 został zbudowany przez firmę CSKB Progress ze Samary (prawdopodobnie w oparciu o platformę SVIT) na zlecenie Ministerstwa Obrony FR. W odróżnieniu od innych typów optycznych satelitów zwiadowczych opartych o platformę Jantar, Bars-M wyposażony jest radiowy sposób przesyłu zdjęć oraz optykę kamery o znacznie szerszym polu widzenia (uzyskane zdjęcia mają znacznie mniejszą rozdzielczość, ale nadają się do celów kartograficznych oraz analizy większych powierzchni). Przewidywany okres funkcjonowania Bars-M wynosi co najmniej 5 lat.

sondy kosmiczne

Aleksiej Gubariew Aleksiej Aleksandrowicz Gubariew (1931 - 2015)
17 lutego 2015


W wieku 83 lat zmarł były rosyjski kosmonauta Aleksiej Aleksandrowicz Gubariew. Gubariew urodził się 29 marca 1931 roku w Gwardiejcy (obwód kujbłyszewski). Po ukończeniu tamtejszych szkół, wstąpił do Szkoły Lotnictwa Morskiego, którą ukończył w 1952 roku i rozpoczął służbę w lotnictwie wojskowym ZSRR. Uczestniczył m.in. w akcjach bojowych w trakcie wojny koreańskiej, potem był dowódcą eskadry w jednostce operującej nad Morzem Czarnym. Swoją wieloletnią karierę kosmonautyczną rozpoczął w styczniu 1963 roku. Pracował m.in. w centrum kontroli jako kapkom (w trakcie misji Wschod i Sojuz) i uczestniczył w treningach przygotowujących go do odbycia misji księżycowej. Po skasowaniu programu księżycowego został włączony w skład rezerwowej załogi misji Sojuz 11 oraz Sojuz 12. Swój pierwszy lot kosmiczny odbył na pokładzie statku Sojuz 17 oraz stacji kosmicznej Salut-4 (styczeń - luty 1975). Trzy lata później odbył swój drugi lot kosmiczny na pokładzie statku Sojuz 28 oraz stacji kosmicznej Salut-6 (marzec 1978). Łącznie jego misje kosmiczne trwały 37 dni, 11 godzin, 35 minut i 45 sekund. We wrześniu 1981 roku odszedł z grupy kosmonautów i przyjął propozycję pracy na stanowisku administracyjnym w Centrum Treningu Kosmonautów im. Jurija Gagarina. Pracował również w 30 Centralnym Instytucie Badań Naukowych Ministerstwa Obrony. W 1988 roku przeszedł na emeryturę. Za swoją służbę był wielokrotnie odznaczany: m.in. dwukrotnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego, dwukrotnie Orderem Lenina, Medalem "Za zasługi w podboju kosmosu", Medalem "Za zagospodarowywanie Dziewiczych Ziem". Jest również honorowym obywatelem miast: Kaługi, Arkałyku, Astany i Pragi.

sondy kosmiczne

Progress M-26M 60 lot statku Progress do stacji ISS -Progress M-26M
17 lutego 2015


O godzinie 11:00:17,456 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-1/5 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Sojuz-U z rosyjskim bezzałogowym statkiem transportowym Progress M-26M na pokładzie. Około 9 minut po starcie statek oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na wstępnej orbicie wokółziemskiej o wysokości perygeum 193 km, apogeum 246 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 51,65° i okresie orbitalnym 1 godziny i 29 minut. Połączenie ze stacją miało miejsce tego samego dnia o godzinie 16:57 UTC.

Na pokładzie Progressa M-26M znalazło się 2370 kilogramów ładunku, w tym: 420 kg wody, 435 kg paliwa dla zbiorników stacji, 50 kg tlenu, 369 kg żywności oraz 1096 kg środków medycznych i higienicznych, części zapasowych, drobnego sprzętu, narzędzi, wyposażenia, rzeczy osobistych astronautów itp. Łącznie masę statku oszacowano na 7287 kilogramy. Jest to sześćdziesiąty lot statku Progress do stacji ISS. Progress M-26M pozostanie przycumowany do tylnego węzła cumowniczego Zwiezdy do 26 sierpnia 2015.

sondy kosmiczne

ATV-5 Georges Lemaitre ATV-5 "Georges Lemaitre" zdeorbitowany
15 lutego 2015


Po ponad sześciomiesięcznym wspólnym locie ze stacją ISS, europejski statek transportowy ATV-5 "Georges Lemaitre" został zdeorbitowany i uległ zniszczeniu w atmosferze ziemskiej. Ostatni etap misji ATV-5 rozpoczął się 14 lutego o 13:42 czasu uniwersalnego, gdy został odłączony od kompleksu orbitalnego ISS. Następnego dnia - 15 lutego - o 14:29:29 rozpoczął się pierwszy manewr hamowania (trwał 13 minut i 46 sekund), który znacznie obniżył wysokość perygeum orbity. Drugi manewr hamowania rozpoczął się tego samego dnia o 17:26:03 (trwał 23 minuty i 18 sekund) i ostatecznie wprowadził orbitę ATV w atmosferę ziemską. Statek uległ zniszczeniu około 18:04, gdy znajdował się na wysokości 85 kilometrów. Niespalone resztki ATV-5 wpadły do Pacyfiku kilka minut później.

sondy kosmiczne

DISCOVR Falcon 9 wystrzelił DISCOVR w kierunku punktu L1
11 lutego 2015


O godzinie 23:03:32 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-40 Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Falcon 9 v1.1(R) z satelitą obserwacyjnym pogody kosmicznej DISCOVR na pokładzie. Około 36 minut i 32 sekundy po starcie satelita oddzielił się od drugiego stopnia rakiety nośnej i znalazł się na wysoceeliptycznej orbicie wokółziemskiej o wysokości perygeum 187 km, apogeum 1 371 156 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 37°. Po dokonaniu korekty trajektorii, około 110 dni po starcie DISCOVR dotrze na orbitę wokół punktu L1 w układzie Słońce-Ziemia.

570-kilogramowy DISCOVR został zbudowany przez nieistniejącą firmę Swales Aerospace (w oparciu o platformę SMEX-Lite) w ramach wspólnego projektu NASA, NOAA i Amerykańskich Sił Powietrznych. Obserwatorium zostało wyposażone w trzy instrumenty naukowe: PlasMag (pomiary wiatru słonecznego), NISTAR (pomiary irradiancji oświetlonej półkuli ziemskiej) oraz EPIC (m.in. monitoring warstwy ozonowej, aerozoli, badanie dynamiki układów chmurowych itp.). Główna misja obserwatorium ma potrwać dwa lata jednak zapas paliwa do wykonywania niezbędnych korekt orbity wystarcza na co najmniej pięcioletni program obserwacyjny.

sondy kosmiczne

Vega, IXV Start rakiety Vega z eksperymentalnym pojazdem IXV
11 lutego 2015


O godzinie 13:40 czasu uniwersalnego z platformy startowej ELA-1 Guiana Space Centre (Gujana Francuska) wystartowała rakieta nośna Vega z europejskim pojazdem doświadczalnym IXV (Intermediate eXperimental Vehicle) na pokładzie. Około 18 minut po starcie satelita oddzielił się od stopnia AVUM - ponieważ pojazd nie osiągnął prędkości orbitalnej (celowo) znalazł się na trajektorii suborbitalnej o wysokości perygeum 76 km, apogeum 413 km i nachyleniu płaszczyzny orbity 5,4°. Około 99 minut po starcie i po przeprowadzeniu eksperymentu w górnej warstwie atmosfery pojazd wodował w Pacyfiku, w pobliżu wybrzeża Kolumbii.

IXV (Intermediate eXperimental Vehicle) został zbudowany przez firmę Thales Alenia Space w ramach programu FLPP Europejskiej Agencji Kosmicznej. Jest to eksperymentalny, bezzałogowy pojazd opracowany do przetestowania sprzętu oraz kluczowych technologii koniecznych do przeprowadzenia kontrolowanego, automatycznego zejścia z orbity, przelotu przez atmosferę i precyzyjnego lądowania (wodowania) przyszłych, europejskich pojazdów wielokrotnego użytku. 1845-kilogramowy pojazd ma 5 metrów długości 2,2 metra szerokości i 1,5 metra wysokości. W jego wnętrzu oprócz awioniki i innych niezbędnych systemów, zainstalowano ponad 300 czujników oraz różnych urządzeń rejestrujących.

sondy kosmiczne

Dragon CRS-5 Dragon CRS-5 powrócił z ładunkiem na Ziemię
11 lutego 2015


Po 29 dniach wspólnego lotu, 10 lutego manipulator SSRMS - sterowany przez Samanthę Cristoforetti - odłączył statek Dragon od portu cumowniczego modułu Harmony. Następnie po odsunięciu na bezpieczną odległość (15 m), o 19:10 UTC kapsuła została uwolniona i rozpoczęła kilkugodzinny lot swobodny. O godzinie 23:49 Dragon odpalił silniki deorbitacyjne (na okres 10 minut) inicjując w ten sposób swój powrót na Ziemię. Kilkadziesiąt minut później kapsuła weszła w atmosferę ziemską i następnego dnia (11 lutego) o 0:44 UTC kapsuła wodowała łagodnie w Pacyfiku, w punkcie odległym o 420 kilometrów na południowy-zachód od Long Beach w Kalifornii.

Dragon został umieszczony na orbicie wokółziemskiej 10 stycznia. Po 2-dniowym locie kapsuła zbliżyła się do stacji ISS, została uchwycona przez manipulator SSRMS i przycumowana do dolnego portu Harmony (statek dostarczył na stację 2268 kilogramów ładunku - żywności, ubrań, sprzętu itp.). Na Ziemię Dragon powrócił z 1678-kilogramowym ładunkiem (m.in. próbki biologiczne, wyniki eksperymentów, niepotrzebny sprzęt itp.). Dragon CRS-5 był piątym komercyjnym lotem zaopatrzeniowym (oraz czwartym z wykorzystaniem bezciśnieniowej przestrzeni ładunkowej) realizowanym przez SpaceX, w ramach kosztującego 1,6 miliarda dolarów kontraktu CRS z NASA - do roku 2016 firma ta ma przeprowadzić jeszcze 10 lotów zaopatrzeniowych.

sondy kosmiczne

Fajr Iran wystrzelił swojego czwartego satelitę - Fajr
2 lutego 2015


Około godziny 8:50 czasu uniwersalnego, z platformy startowej znajdującej się na Wielkiej Pustyni Słonej (ostan Semnan w północnej części Iranu) wystartowała rakieta nośna Safir-1b z 52-kilogramowym irańskim satelitą Fajr. Około 9 minut po starcie satelita oddzielił się od rakiety nośnej satelita znalazł się na niskiej orbicie ziemskiej o wysokości perygeum 224 km, apogeum 470 km i nachyleniu płaszczyzny orbity 55,53°. Fajr jest czwartym satelitą wyniesionym na orbitę przez irańską rakietę nośną: pierwszym satelitą był Omid (wystrzelony w lutym 2009), drugim to Rasad-1 (umieszczony na orbicie w czerwcu 2011), natomiast trzecim był Navid (wystrzelony w lutym 2012).

sondy kosmiczne

Inmarsat-5 F2 Start Protona-M z satelitą komunikacyjnym Inmarsat-5 F2
1 lutego 2015


O godzinie 12:30:59,960 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-200/39 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Proton-M/Briz-M z satelitą komunikacyjnym Inmarsat-5 F2 na pokładzie. Około 15 godzin i 31 minut po starcie (2 lutego o 4:02 UTC) satelita odłączył się od stopnia Briz-M i znalazł się na orbicie geotransferowej o wysokości perygeum 4367 kilometrów, apogeum 64 969 kilometrów i nachyleniu płaszczyzny orbity 26,79°. Był to 402 start rakiety nośnej Proton i 80 w wersji Proton-M/Briz-M.

6070-kilogramowy Inmarsat-5 F2 został zbudowany dla międzynarodowego operatora satelitarnego Inmarsat przez firmę Boeing Satellite Systems (w oparciu o platformę BSS-702HP). Satelita został wyposażony w 89 transponderów pracujących w paśmie Ka. Inmarsat-5 F2 zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 55° W, w zasięgu jego anten znajdą się terytoria państw Ameryki Południowej, Północnej oraz rejon Oceanu Atlantyckiego. Przewidywany okres funkcjonowania satelity wynosi 15 lat.

sondy kosmiczne

IGS Radar-Spare Pierwszy japoński start w tym roku - IGS Radar-Spare
1 lutego 2015


O godzinie 1:21 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LP1 Yoshinobu Launch Complex (Tanegashima Space Center) wystartowała japońska rakieta nośna H-IIA (wersja 202) z tajnym satelitą zwiadowczym IGS Radar-Spare na pokładzie. Po oddzieleniu się od rakiety nośnej satelita znalazł się na orbicie wokółziemskiej o wysokości perygeum około 489 km, apogeum około 511 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 97,52° i okresie orbitalnym 1 godziny i 35 minut.

IGS Radar-Spare został zbudowany przez firmę Mitsubishi Electric jako element zapasowy dwóch pierwszych satelitów tego typu (wystrzelonych na orbitę w 2003 i 2007). Został on wyposażony w radar obrazujący SAR, który umożliwia obserwację powierzchni Ziemi w każdych warunkach pogodowych i o każdej porze dnia i nocy. Rozdzielczość przestrzenna otrzymanych zdjęć wynosi prawdopodobnie około jednego metra. Japonia zapoczątkowała program zwiadowczy IGS po przeprowadzeniu przez Koreę Północną próby pocisku balistycznego Taepodong-1, który w sierpniu 1998 roku przeleciał nad Wyspami Japońskimi.

sondy kosmiczne

SMAP Kolejny start niezawodnej rakiety Delta II - SMAP
31 stycznia 2015


O godzinie 14:22:00,129 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-2W Vandenberg Air Force Base wystartowała rakieta nośna Delta II (wersja 7320-10C) z satelitą obserwacyjnym SMAP oraz czterema pikosatelitami. Około 57 minut po starcie satelita oddzielił się od drugiego stopnia rakiety nośnej i znalazł się na wstępnej orbicie wokółziemskiej o wysokości perygeum 661 km, apogeum 685 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 98,1° i okresie obiegu 1 godziny i 39 minuty. ExoCube, GRIFEX, FIREBIRD-FU3 i FIREBIRD-FU4 oddzieliły się od rakiety około 45 minut później.

944-kilogramowe obserwatorium SMAP (Soil Moisture Active Passive) zostało zbudowane w Jet Propulsion Laboratory. Satelita został wyposażony w dwa instrumenty współpracujące z 6-metrową anteną siatkową. L-pasmowy (1,26 GHz) radar SAR będzie badał poziom wilgotności w glebie (z maksymalną rozdzielczością 1-3 km), podczas gdy radiometr (1,41 GHz) będzie mierzył temperaturę gruntu z dokładnością do 1,3° C. Głównym celem misji jest sporządzenie globalnych map wilgotności gruntu - umożliwią one m.in. lepsze zrozumienie obiegu wody i węgla w przyrodzie, dane te będą także przydatne w ulepszaniu modeli pogodowych oraz klimatycznych. 4-kilogramowy ExoCube będzie monitorował gęstość atomów tlenu, wodoru, helu i azotu oraz jonów w górnej warstwie atmosfery ziemskiej. 2-kilogramowe pikosatelity FIREBIRD będą badać zjawiska zachodzące w ziemskich pasach radiacyjnych. 4-kilogramowy GRIFEX jest testem technologicznym nowego instrumentu do mierzenia zanieczyszczeń w atmosferze ziemskiej.

sondy kosmiczne

2004 BL86 Planetoida 2004 BL86 przeleciała blisko Ziemi
26 stycznia 2015


O 16:19 czasu uniwersalnego spora planetoida przeleciała w odległości 1 199 600 kilometrów od powierzchni naszej planety. 2004 BL86 ma około 325 metrów średnicy i w trakcie przelotu nie stanowiła żadnego zagrożenia dla Ziemi. Planetoida została odkryta 30 stycznia 2004 przez teleskop pracujący w ramach programu LINEAR. Ze względu na orbitę (peryhelium znajduje się w odległości 0,897 j.a. od Słońca, aphelium - 2,108 j.a., nachylenie płaszczyzny orbity 23,74°, okres obiegu 673 dni) 2004 BL86 została zaliczona do planetoid z grupy Apollo, planetoid bliskich Ziemi (NEO) oraz planetoid potencjalnie niebezpiecznych (PHA). Kolejny bliski (poniżej 0,1 j.a.) przelot tej planetoidy obok Ziemi nastąpi 22 stycznia 2050 roku, wówczas to zbliży się do naszej planety na odległość około 10,569 miliona kilometrów. Dodatkowo zdjęcia radarowe wykonane w trakcie tego przelotu przez radioteleskop Goldstone wykazały, że 2004 BL86 ma pojedynczy, mały (o średnicy około 70 metrów) księżyc.

sondy kosmiczne

MUOS-3 Start Atlasa V z trzecim wojskowym satelitą MUOS
21 stycznia 2015


O godzinie 1:04 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-41 Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Atlas V (wersja 551) z amerykańskim wojskowym satelitą komunikacyjnym MUOS-3 na pokładzie. Około 3 godziny po starcie satelita oddzielił się od stopnia Centaur i znalazł się na orbicie geotransferowej o wysokości perygeum 3891 kilometrów, apogeum 35 817 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 18,98° i okresie orbitalnym około 11,8 godziny. Start drugiego satelity MUOS miał miejsce 19 lipca 2013 roku.

MUOS (Mobile User Objective System) jest systemem komunikacji satelitarnej następnej generacji, który docelowo ma zastąpić starszy system UFO (Ultra High Frequency Follow-On). Dzięki wykorzystaniu mobilnej technologii komunikacyjnej 3G, MUOS zapewni użytkownikom wojskowym ponad 10-krotny wzrost zdolności przesyłowych w stosunku do starszego systemu. 6740-kilogramowy MUOS-2 zbudowano w oparciu o platformę Lockheed Martin A2100M i wyposażono w dwie (14 i 5,4 metrowe) anteny siatkowe. Docelowo satelita zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej, gdzie będzie funkcjonował przez okres co najmniej 15 lat. Satelity MUOS są najcięższymi ładunkami umieszczonymi na orbicie wokółziemskiej przez rakiety rodziny Atlas.

sondy kosmiczne

Dragon, CRS-5 Piąty komercyjny lot (CRS-5) Dragona do stacji ISS
10 stycznia 2015


O godzinie 9:47:10,119 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-40 Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Falcon-9 v1.1(R) z bezzałogowym statkiem towarowym Dragon na pokładzie. O 9:57:08 statek oddzielił się od drugiego stopnia rakiety nośnej i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 200 km, apogeum 350 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 51,6°. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, 12 stycznia statek Dragon zbliży się do stacji ISS, o 11:12 UTC zostanie uchwycony przez manipulator SSRMS i następnie dołączony do dolnego portu modułu Harmony. Po starcie pierwszy stopień wykonał pierwszą w historii próbę miękkiego lądowania na pokładzie barki ASDS. Pierwszy stopień dotarł do barki lecz próba lądowania nie udała się - kadłub przewrócił się i eksplodował.

Dragon CRS-45 jest piątym komercyjnym lotem zaopatrzeniowym realizowanym przez SpaceX. Na pokładzie statku znalazło się 2395 kg ładunku m.in.: 490 kg zaopatrzenia dla załogi; 577 kg sprzętu naukowego, 678 kg wyposażenia stacji ISS, 39 kilogramów sprzętu dla segmentu rosyjskiego, 23 kg sprzętu potrzebnego w trakcie spacerów kosmicznych, 16 kg części komputerowych i urządzeń elektronicznych oraz 494 kg wyposażenia umieszczonego wewnątrz przedziału bezciśnieniowego (CATS). Wspólny lot Dragona i ISS potrwa do 10 lutego, w tym czasie statek zostanie rozładowany a następnie wypełniony 1662 kg ładunkiem powrotnym. Po odłączeniu i zdeorbitowaniu Dragon będzie wodował w Pacyfiku u wybrzeży południowej Kalifornii.

sondy kosmiczne

Boris Morukow Boris Władimirowicz Morukow (1950 - 2015)
1 stycznia 2015


W wieku 64 lat zmarł były rosyjski kosmonauta Boris Władimirowicz Morukow. Morukow urodził się 1 października 1950 roku w Moskwie. Po ukończeniu tamtejszych szkół, w 1967 roku rozpoczął studia w Drugim Moskiewskim Instytucie Medycyny, gdzie w 1973 roku otrzymał tytuł doktora medycyny. Swoją wieloletnią karierę badawczą związał z Instytutem Problemów Biomedycznych, gdzie w 1979 obronił pracę doktorską z dziedziny medycyny morskiej, lotniczej i kosmicznej. Dzięki swoim kwalifikacjom był wieloletnim uczestnikiem procesu selekcji kosmonautów, a w latach 1979-1980 był członkiem zespołu wsparcia medycznego w trakcie misji załogowych na stację Salut 6. W latach 1982-1987 był koordynatorem projektów naukowych, których celem było przeciwdziałanie niekorzystnym zmianom metabolicznym jakie zachodzą w organizmie m.in. w stanie mikrograwitacji. W latach 1989-1991 przeszedł podstawowy trening kosmonautyczny i w 1992 roku otrzymał uprawnienia kosmonauty-badacza. Uczestniczył w programach badawczych prowadzonych na pokładzie stacji Mir i amerykańsko-rosyjskich eksperymentach medycznych w trakcie misji STS-60 i STS-71/Mir-18. W latach 1997-1998 uczestniczył w treningach technicznych obejmujących rosyjski segment stacji ISS, natomiast w latach 1998-1999 odbył kurs w Centrum Kosmicznym Johnsona w wyniku którego otrzymał uprawnienia astronauty-chirurga. Swój jedyny lot kosmiczny odbył na pokładzie wahadłowca Atlantis w misji STS-106 (wrzesień 2000). Łącznie jego lot trwał 11 dni, 19 godzin, 12 minut i 15 sekund. Z korpusu kosmonautów odszedł w listopadzie 2007 roku. Jeszcze w tym samym roku został dyrektorem projektu Mars500 i stanowisko to piastował do 2011. Jako naukowiec Morukow opublikował ponad 100 artykułów naukowych. W 1989 roku otrzymał nagrodę "Leader in Public Medical Service" a w 1996 Medal "Za zasługi dla Ojczyzny" II stopnia. Zostawił żonę i dwójkę dzieci.


1 | 2014



Mapa serwisu
Zasady korzystania z serwisu
• Misje sond kosmicznych 2007-2015
• Data ostatniej aktualizacji: 27 kwietnia 2015