sondy kosmiczne

INNE WYDARZENIA 2014

Na stronie tej zamieszczane są krótkie wzmianki o innych wydarzeniach z dziedziny lotów kosmicznych (np. starty rakiet z satelitami lub pojazdami załogowymi itp.) oraz astronomii (np. bliskie przeloty planetoid obok Ziemi). Można tu znaleźć zwięzłe opisy satelitów, plany przebiegu misji załogowych oraz inne ciekawe informacje.


1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 2013


Fengyun-2G Ostatni start w tym roku - Long March 3A i Fengyun-2G
31 grudnia 2014


O godzinie 1:02:04,197 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-2 Xichang Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 3A z najnowszym chińskim satelitą meteorologicznym Fengyun-2G (FY-2G) na pokładzie. Po oddzieleniu się od trzeciego stopnia rakiety nośnej satelita znalazł się na orbicie geotransferowej o wysokości perygeum 321 km, apogeum 37 203 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 24,55° i okresie orbitalnym 11 godzin i 2 minut.

1369-kilogramowy Fengyun-2G zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 105° E, gdzie zastąpi Fengyun-2E wystrzelonego w grudniu 2008. Satelita został wyposażony w urządzenie do monitorowania środowiska kosmicznego (SEM), radiometr S-VISSR i przyrząd do monitorowania słonecznego promieniowania rentgenowskiego (SXM). Po przeprowadzeniu testów Fengyun-2G zostanie przekazany pod kontrolę Chińskiego Biura Meteorologicznego. Przewidywany okres jego funkcjonowania wynosi 4 lata. Poprzedni start satelity tego typu miał miejsce 13 stycznia 2012 r.

sondy kosmiczne

Astra-2G Start Protona-M z satelitą komunikacyjnym Astra-2G
27 grudnia 2014


O godzinie 21:37:48,941 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-200/39 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Proton-M/Briz-M z satelitą komunikacyjnym Astra-2G na pokładzie. Około 9 godzin i 12 minutę po starcie (28 grudnia o 6:49:49,229 UTC) satelita odłączył się od stopnia Briz-M i znalazł się na orbicie geotransferowej o wysokości perygeum 4133 kilometrów, apogeum 35 793 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 22,98° i okresie obiegu 11 godzin i 48 minut. Był to 401 start rakiety nośnej Proton.

Ważąca 6020 kg Astra-2G została zbudowana przez firmę Airbus Defence and Space (w oparciu o platformę Eurostar E3000) na zlecenie operatora satelitarnego SES z siedzibą w Luksemburgu. Satelita został wyposażony w 62 transpondery pracujące w paśmie Ku i cztery transpondery pasma Ka. W ciągu najbliższych kilku dni Astra-2G zostanie umieszczona na orbicie geostacjonarnej na pozycji 28,2° - 28,5° E, skąd w zasięgu jego anten znajdzie się Europa Zachodnia, Środkowa, Południowa oraz państwa Afryki Zachodniej. Astra-2G powinna funkcjonować przez co najmniej 15 lat.

sondy kosmiczne

Yoagan-26 Kolejny satelita Yoagan wystrzelony na orbitę - Yoagan-26
27 grudnia 2014


O godzinie 3:22:04,521 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-9 Taiyuan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 4B z satelitą zwiadowczym Yaogan-26. Po oddzieleniu się od drugiego stopnia rakiety nośnej, satelita znalazł się znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 482 kilometrów, apogeum 491 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 97,44° i okresie obiegu 1 godziny i 35 minut. Jak podała chińska agencja informacyjna Xinhua, najnowszy Yaogan będzie używany do badań naukowych, lokalizacji zasobów naturalnych, szacowania produkcji rolniczej oraz monitorowania przebiegu katastrof naturalnych. Jednak brak bardziej szczegółowych danych o satelicie i jego misji skłania do wniosku, że jest to kolejny wojskowy satelita zwiadowczy wyposażony w kamerę optyczną o wysokiej rozdzielczości przestrzennej.

sondy kosmiczne

Resurs-P2 Szósty start rosyjskiej rakiety w tym miesiącu - Resurs-P2
26 grudnia 2014


O 18:55 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-31/6 z kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Sojuz 2-1b z rosyjskim, cywilnym satelitą obserwacyjnym Resurs-P2 na pokładzie. O 19:05 satelita oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 188 km, apogeum 428 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 97,29° i okresie obiegu 1 godziny i 31 minut. Przewidywany czas funkcjonowania Resurs-P2 wynosi 5 lat. Start poprzedniego satelity tego typu (Resurs-P1) miał miejsce 25 czerwca 2013.

6392-kilogramowy Resurs-P2 został zbudowany przez firmę CSKB Progress ze Samary (w oparciu o platformę Jantar) na zlecenie rosyjskiej agencji Roskosomos. Satelita został wyposażony w system optyczny o średnicy zwierciadła 500 mm, długości ogniskowej 4000 mm i polu widzenia 5,2°. Za jego pomocą będzie można uzyskiwać zdjęcia w zakresie spektralnym od 450 do 900 nm, o rozdzielczości od 3-4 m (w trybie panchromatycznym) do 12-119 m (w trybie multispektralnym). Dodatkowo Resurs-P2 został wyposażony w zestaw przyrządów Nuklon, dzięku któremu prowadzone będą badania kosmicznego promieniowania wysokoenergetycznego. Z danych zebranych przez satelitę będą korzystać rosyjskie: Ministerstwo Rolnictwa, Ministerstwo Transportu, Ministerstwo Sytuacji Nadzwyczajnych, Ministerstwo Zasobów Naturalnych i Ochrony Środowiska, Ministerstwo Obrony oraz różne służby (np. meteorologiczne).

sondy kosmiczne

Lotos-S Kolejny rosyjski start z rzędu - Sojuz 2-1b i Lotos-S
25 grudnia 2014


O 3:01 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-43/4 z kosmodromu Plesieck wystartowała rakieta nośna Sojuz 2-1b z rosyjskim satelitą zwiadowczym Lotos-S na pokładzie. O 3:16 satelita oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 242 km, apogeum 899 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 67,15° i okresie obiegu 1 godziny i 31 minut. Start poprzedniego satelity tego typu miał miejsce 20 listopada 2009. Zgodnie z rosyjską nomenklaturą wojskową, po wejściu na orbitę satelita otrzymał nazwę Kosmos 2503. Satelita Lotos-S został zbudowany przez firmy CSKB Progress ze Samary (platforma satelitarna Jantar) i KB Arsenal z Petersburga. Jest to prawdopodobnie satelita wywiadu elektronicznego (ELINT) systemu Liana.

sondy kosmiczne

Angara-5 Dziewiczy lot nowej wersji Angary - Angara-A5
23 grudnia 2014


O godzinie 5:57 czasu uniwersalnego z platformy startowej LC-35/1 kosmodromu Plesetsk wystartował pierwszy testowy egzemplarz nowej rosyjskiej rakiety nośnej Angara-A5/Briz-M. O godzinie 14:57 UTC - gdy górny stopień i makieta IPM znalazła się na orbicie o wysokości perygeum 35 795 km, apogeum 35 805 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 0,05° oraz okresie obiegu 23 godzin i 57 minut - przeprowadzono symulację oddzielenia się makiety IPM (reprezentująca masę satelity geostacjonarnego) od stopnia Briz-M. Chwilę później przeprowadzono manewr wprowadzenia zestawu na tzw. orbitę cmentarną (znajdującą się od kilkuset do kilku tysięcy kilometrów powyżej orbity geostacjonarnej).

Pierwszy stopień rakiety Angara-A5 składa się z pięciu uniwersalnych modułów URM-1. Każdy URM-1 napędzany jest jednokomorowym silnikiem RD-191 (wywodzący się z RD-171 i RD-180), który spalając naftę i ciekły tlen wytwarza 196 ton ciągu. Drugi stopień URM-2 napędzany jest silnikiem RD-0124A, który spalając naftę i ciekły tlen wytwarza około 30 ton ciągu. Trzeci stopień to standardowy moduł Briz-M wyposażony w silnik S5.98M, który spalając 1,1-dimetylohydrazynę (UDMH) i tetratlenek diazotu (N2O4) wytwarza około 2 ton ciągu. Zgodnie z danymi producenta dwustopniowa Angara-A5 może umieścić na niskiej orbicie ziemskiej ładunek o masie 24,5 tony kilogramów, natomiast wyposażona w stopień Briz-M - do 5,4 tony na orbitę geotransferową lub do 3 ton na orbitę geostacjonarną.

sondy kosmiczne

Kondor-E 2 Strela umieściła na orbicie południowoafrykański Kondor-E 2
19 grudnia 2014


O godzinie 4:43 czasu uniwersalnego z silosu 175/59 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Strela (Strzała) z południowoafrykańskim wojskowym satelitą zwiadowczym Kondor-E 2 na pokładzie. O 5:09 satelita oddzielił się od trzeciego stopnia rakiety nośnej i znalazł się na orbicie wokółziemskiej o wysokości perygeum 499 km, apogeum 501 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 74,75° i okresie4 obiegu 1 godziny i 35 minut. Strela jest trzystopniową rakietą nośną opracowaną na bazie pocisku balistycznego UR-100NUTTKh (znanej jako SS-19 "Stiletto").

Kondor-E 2 został zbudowany przez rosyjskie przedsiębiorstwo NPO Maszinostrojenija (w oparciu o platformę Kondor-E) na zlecenie Departamentu Obrony Republiki Południowej Afryki. To niewielki (waży około 1150 kg) satelita obserwacyjny Ziemi wyposażony w S-pasmowy radar SAR, który może wykonywać zdjęcia o rozdzielczości od 1 do 30 metrów (w zależności od trybu wykonywanej obserwacji). Był to trzeci lot rakiety Strela - jej inauguracyjny lot miał miejsce ponad 11 lat temu 5 grudnia 2003 roku, drugi lot obył się 27 czerwca 2013.

sondy kosmiczne

O3b Cztery kolejne satelity O3b umieszczone na orbicie
18 grudnia 2014


O godzinie 18:37:00 czasu uniwersalnego, z platformy startowej ELS Guiana Space Center (Gujana Francuska) wystartowała rakieta nośna Sojuz ST-B (Sojuz 2-1b/Fregat-MT) z czterema satelitami komunikacyjnymi O3b (O3b FM-9, FM-10, FM-11, FM-12) na pokładzie. Pierwsze dwa satelity oddzielił się od stopnia Fregat 2 godziny i 46 sekund po starcie. Kolejne dwa ostatnie oddzieliły się w 2 godzinie, 22 minucie i 27 sekundzie lotu. Wszystkie satelity znalazły się na orbicie o wysokości perygeum 7818-7836 km, apogeum 7836-7844 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 0,04° i okresie obiegu 4 godzin i 41 minut.

Ważące po około 700 kilogramów satelity O3b został zbudowane przez firmę Thales Alenia Space (w oparciu o platformę ELiTe) na zlecenie firmy O3b Networks Limited (z siedzibą na Wyspach Normandzkich). Satelity zostały wyposażone w 12 transponderów pracujących w paśmie Ka, które zapewniają łączną przepustowość na poziomie 12 Gb/s. Satelity te utworzą sieć O3b Networks, która będzie świadczyć usługi telekomunikacyjne oraz zapewniać szerokopasmowy dostęp do internetu dla mieszkańców i firm na obszarach państw Azji, Afryki, Ameryki Łacińskiej, Bliskiego Wschodu.

sondy kosmiczne

GSLV Mk. III, CARE Inauguracyjny suborbitalny lot rakiety GSLV-III - kapsuła CARE
18 grudnia 2014


O 4:00 czasu uniwersalnego z platformy SLP Satish Dhawan Space Center wystartowała rakieta nośna GSLV Mk. III (LVM-3) z eksperymentalną kapsułą przyszłego indyjskiego statku załogowego CARE. 5 minut i 30,8 sekundy po starcie na wysokości 126 kilometrów kapsuła odłączyła się od makiety drugiego stopnia rakiety (pierwszy stopień i rakiety wspomagające rozpędziły pojazd do prędkości 5,3 km/s) i rozpoczęła około 2-minutowa faza aktywnego sterowania lotem kapsuły. 7 minut i 40 sekund po starcie kapsuła CARE weszła w atmosferę i w trakcie przelotu jej osłona termiczna rozgrzała się do temperatury około 1600° C. Około 11 minut później opadająca na spadochronach kapsuła łagodnie wodowała w Zatoce Bengalskiej (około 180 kilometrów na południe od archipelagów Andamany i Nikobary).

Ważąca 3735-kilogramów kapsuła CARE ma średnicę 3,1 metra, wysokość 2,7 metra i jest prototypem statku opracowywanego na potrzeby indyjskiego programu lotów załogowych. Głównym zadaniem suborbitalnego lotu CARE było przetestowanie zachowania kapsuły w trakcie wchodzenia w atmosferę ziemską oraz przećwiczenie podejmowania kapsuły z powierzchni morza. Nowoopracowana GSLV-III jest rakietą dwustopniową (hipergoliczny pierwszy stopień L-110, kriogeniczny stopień drugi C25), wyposażoną w dwie stałopaliwowe rakiety wspomagające S-200. Ma masę startową 640 ton, generuje 12,6 MN ciągu i jest zdolna do wyniesienia ładunku 8000 kg na niską orbitę ziemską lub 4000 kg na orbitę geotransferową (GTO).

sondy kosmiczne

Jamał-401 Jubileuszowy czterechsetny start rakiety Proton - Jamał-401
15 grudnia 2014


O godzinie 0:16:00,021 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-81/24 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Proton-M/Briz-M z rosyjskim satelitą komunikacyjnym Jamał-401 na pokładzie. Około 9 godzin, 1 minutę i 12 sekund po starcie (tego samego dnia o 9:17:12,302 UTC) satelita odłączył się od stopnia Briz-M i znalazł się na orbicie zbliżonej do geostacjonarnej o wysokości perygeum 35 364 km, apogeum 35 635 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 0,06° i okresie obiegu 23 godzin i 41 minut.

Ważący 2976 kg Jamał-401 został zbudowany przez firmę ISS Reszetniew (w oparciu o platformę Ekspress-2000A) i wyposażony w 36 transponderów pracujących w paśmie Ku oraz 17 transponderów pasma C (dostarczonych przez firmę Thales Alenia Space). W ciągu kilku najbliższych dni satelita zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 90° E, skąd w zasięgu jego anten znajdzie się terytorium Rosji, krajów WNP, Europy Środkowej oraz Turcji i Japonii. Przewidywany czas funkcjonowania satelity wynosi 15 lat.

sondy kosmiczne

NROL-35 Start Atlasa V z tajnym satelitą NROL-35
13 grudnia 2014


O godzinie 3:19 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-3E Vandenberg Air Force Base wystartowała rakieta nośna Atlas V (wersja 541) ze satelitą Narodowego Biura Zwiadu Stanów Zjednoczonych NROL-35 na pokładzie. Nie ogłoszono parametrów osiągniętej orbity, jednak na podstawie amatorskich obserwacji można wnioskować, że satelita znalazł się na orbicie typu Mołnia o wysokości perygeum 2101 km, apogeum 37 748 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 62,84° i okresie orbitalnym 11 godzin i 48 minut.

Zgodnie z amerykańską nomenklaturą wojskową, NROL-35 otrzymał kodową nazwę USA-259. Jest to prawdopodobnie satelita wywiadu elektronicznego (ELINT) serii Trumpet F/O-2 (prawdopodobnie następca poprzedniej serii Trumpet F/O) wyposażony w duży dysk anteny odbiorczej. Zadaniem tego satelity jest wykrywanie, namierzanie i analiza transmisji niekomunikacyjnych takich jak: sygnały radarowe (pochodzące ze stacji naziemnych, samolotów, okrętów), telemetrii z rakiet i pocisków itp.

sondy kosmiczne

Yoagan-25 Kolejne chińskie satelity na orbicie - Yaogan-25
10 grudnia 2014


O godzinie 19:33:03,880 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLS-2 Jiuquan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 4C z trzema satelitami zwiadowczym Yaogan-25. Po oddzieleniu się od rakiety nośnej satelity te znalazły się na orbicie perygeum 1089-1091 km, apogeum 1097-1098 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 63,41° i okresie obiegu 1 godziny i 48 minut. Był to 201 start rakiety z rodziny Long March.

Chińskie media podały, że najnowszy zestaw satelitów Yaogan będzie używany do badań naukowych, pomiarów kartograficznych, obserwacji działalności rolniczej oraz monitorowania przebiegu katastrof naturalnych. Jednak brak bardziej szczegółowych danych o tych satelitach oraz ich misji, skłania do wniosku, że są to kolejne wojskowe satelity zwiadowcze. Najprawdopodobniej jest to zestaw będący odpowiednikiem amerykańskiego systemu NOSS, przeznaczonego do śledzenia ruchów statków i okrętów metodą triangulacji pozycji ich nadajników radiowych.

sondy kosmiczne

CBERS-4 Dwusetny udany start rakiety Long March - CBERS-4
7 grudnia 2014


O godzinie 3:26:04,613 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-9 Taiyuan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 4B z brazylijsko-chińskim satelitą obserwacyjnym CBERS-4. Około 3:38 satelita oddzielił się od drugiego stopnia rakiety nośnej i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 738 kilometrów, apogeum 748 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 98,55° i okresie obiegu 1 godziny i 40 minut. Był to dwusetny start chińskiej rakiety nośnej z rodziny Long March.

Ważący 1980 kilogramów CBERS-4 jest wspólnym przedsięwzięciem Brazylii i Chin. Satelita został zbudowany przez chińskie przedsiębiorstwo CAST (w oparciu o platformę Phoenix-Eye-1), jego operatorem będzie chińska CRESDA oraz brazylijski instytut INPE. CBERS został wyposażony w cztery kamery (MUXCam, PanMUX, IRS i WFI), które będą pracować w zakresie światła widzialnego i bliskiej podczerwieni. Dane uzyskane dzięki tym instrumentom będą wykorzystywane w planowaniu przestrzennym, leśnictwie, hydrologii, ochronie środowiska i rolnictwie.

sondy kosmiczne

DIRECTV-14, GSAT-16 Szósty start Ariane 5 w tym roku - DirecTV-14 i GSAT-16
5 grudnia 2014


O godzinie 20:40 czasu uniwersalnego, z platformy startowej ELA-3 kosmodromu Kourou (Gujana Francuska) wystartowała rakieta nośna Ariane 5 ECA z dwoma satelitami komunikacyjnym na pokładzie: DirecTV-14 i GSAT-16. Po około 25 minutach lotu silnik drugiego stopnia wyłączył się i satelity znalazły się na zaplanowanej orbicie geotransferowej o wysokości perygeum 233-241 km, apogeum 35 692 - 35 762 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 6,01° i okresie orbitalnym 10 godzin i 32 minut. DirecTV-14 oddzielił się od adaptera Sylda o 21:07, natomiast GSAT-16 oddzielił się od rakiety pięć minut później.

Ważący 6300 kg DirecTV-14 został zbudowany przez firmę Space Systems/Loral (w oparciu o platformę LS-1300) w ramach porozumienia z amerykańskim operatorem satelitarnym DirecTV. Satelita został wyposażony w 76 transponderów pracujących w paśmie Ku oraz 18 transponderów pracujących w paśmie Ku z technologią RDBS. DirecTV-14 zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 99° E, skąd w zasięgu jego anten znajdzie terytorium Stanów Zjednoczonych (łącznie z Hawajami i Alaską) oraz Portoryko. 3180-kilogramowy GSAT-16 został zbudowany przez ISRO (w oparciu o platformę I-3K) na zlecenie indyjskiego operatora Insat. Satelita został wyposażony w 24 transpondery pracujące w paśmie C oraz 12 transponderów pasma Ku. Zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 55° E, skąd w zasięgu jego anten znajdzie się obszar Indii. Przewidywany okres funkcjonowania obydwu satelitów wynosi 15 lat.

sondy kosmiczne

Orion Delta IV Heavy wystrzeliła na orbitę testowy statek Orion
5 grudnia 2014


O godzinie 12:05:00,180 czasu uniwersalnego, z platformy SLC-37B Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Delta IV Heavy z testową wersją statku załogowego Orion na pokładzie. 17 minut i 39 sekund po starcie wyłączył się silnik drugiego stopnia rakiety nośnej i kapsuła Orion znalazła się na orbicie parkingowej o wysokości 185 km, apogeum 888 km i nachyleniu płaszczyzny orbity 28,76°. 1 godzinę, 38 minut i 4 sekundy później nastąpił ponowny zapłon silnika drugiego stopnia (na okres 4 minuty i 42 sekund) i statek znalazł się orbicie o wysokości perygeum -29,8 km i apogeum 5790 km. 4 godziny, 13 minuty i 35 sekund po starcie, z prędkością 8,9 km/s kapsuła weszła w atmosferę ziemską i o 16:28:29 czasu uniwersalnego Orion wodował w Pacyfiku (około 1000 kilometrów na południe od wybrzeża Kalifornii). Łączny czas misji: 4 godziny, 23 minuty i 29 sekund.

Wielozadaniowy pojazd załogowy MPCV Orion jest statkiem kosmicznym, w którym załoga (złożona maksymalnie z sześciu astronautów) będzie mogła podróżować na niską orbitę ziemską (stacja ISS) lub w głąb przestrzeni kosmicznej (Księżyc, planetoidy, Mars). Podobnie jak statki Apollo przyszły MPCV Orion będzie składać się z dwóch modułów: załogowego (CM) oraz serwisowego (SM). Moduł załogowy będzie miał kształt ściętego stożka o maksymalnej średnicy 5,02 metra i wysokości 3,3 metra. Przy objętości 5,9 m³ zapewni o 50% więcej przestrzeni dla astronautów niż w przypadku kapsuły Apollo. Moduł serwisowy będzie miał natomiast kształt cylindra o średnicy 5,03 metra i długości 4,78 metra. W jego wnętrzu zgromadzone będą m.in. wszystkie media niezbędne w trakcie lotu załogowego (woda, tlen), urządzenia do generowania, przetwarzania i magazynowania energii elektrycznej, urządzenia utylizacji ciepła (np. z systemów kapsuły CM) oraz zbiorniki paliwa i inne urządzenia głównego systemu napędowego MPCV Orion. Obecnie planuje się, że kompletny pojazd Orion (wraz z nową rakietą SLS Block I) zostanie przetestowany w trakcie bezzałogowej misji EM-1 (30 września 2018 roku). Pierwsza załogowa misja (EM-2) będzie miała miejsce nie wcześniej niż w 2021 roku.

sondy kosmiczne

Hayabusa 2 Sonda Hayabusa 2 w drodze do planetoidy 1999 JU3
3 grudnia 2014


O godzinie 4:22:04 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LP1 Yoshinobu Launch Complex (Tanegashima Space Center) wystartowała rakieta nośna H-IIA (wersja 202) z japońską sondą kosmiczną Hayabusa 2. Po dwukrotnym odpaleniu silnika drugiego stopnia i osiągnięciu prędkości ucieczki, sonda oddzieliła się od rakiety nośnej (1 godzinę, 47 minut i 21 sekund po starcie) i znalazła się na zaplanowanej orbicie heliocentrycznej. Razem z sondą na orbicie heliocentrycznej umieszczone zostały jeszcze trzy niewielkie próbniki: 15-kilogramowy Shin'en 2, 32-kilogramowy DESPATCH oraz 59-kilogramowy PROCYON.

Celem misji sondy Hayabusa 2 jest około 900-metrowa planetoida (162173) 1999 JU3. W trakcie lotu do 1999 JU3 Hayabusa 2 będzie korzystała z napędu jonowego oraz asysty grawitacyjnej z Ziemią (grudzień 2015). Sonda dotrze do planetoidy w czerwcu 2018 roku i wówczas rozpocznie się 18-miesięczna misja badawcza. W jej trakcie Hayabusa 2 zrzuci na powierzchnię planetoidy cztery lądowniki (MASCOT oraz trzy MINERVA-II), pobierze trzy próbki gruntu (w tym jedną z wytworzonego sztucznie kratera) oraz dokładnie scharakteryzuje 1999 JU3. Odlot sondy nastąpi w grudniu 2019 roku, natomiast lądowanie kapsuły powrotnej na Ziemi będzie miało miejsce w grudniu 2020 roku.

sondy kosmiczne

GLONASS-K Drugi satelita GLONASS najnowszej generacji wystrzelony
30 listopada 2014


O godzinie 21:52 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC 43/4 kosmodromu Plesetsk wystartowała rakieta nośna Sojuz 2-1b z drugim satelitą nawigacyjnym typu GLONASS-K na pokładzie. Następnego dnia o 1:25 UTC satelita oddzielił się od stopnia Fregat-M i znalazł się na kołowej orbicie o wysokości perygeum 19 103 km, apogeum 19 178 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 64,83° i okresie obiegu 11 godzin i 17 minut. Zgodnie z rosyjską nomenklaturą wojskową, po wejściu na orbitę satelita otrzymał oznaczenie Kosmos-2502.

Satelity nawigacyjne serii GLONASS-K1 zbudowane są przez firmę ISS Reszetniew w oparciu o platformę Express-1000A. Ważą po około 935 kilogramów i zaprojektowane są do nadawania pięciu sygnałów nawigacyjnych: czterech w pasmach wojskowych (L1OF, L1SF, L2OF, L2SF) oraz jednego cywilnego (L3OC). Przewidywany czas funkcjonowania tego typu satelity wynosi 10-12 lat. Obecnie rosyjski system nawigacji satelitarnej Glonass składa się z 28 satelitów, z czego aktywne są 24 satelity, dwa przechodzą testy i kontrole, dwa kolejne satelity pozostają w zapasie. Poprzedni start satelity serii GLONASS-K1 miał miejsce 26 lutego 2011.

sondy kosmiczne

Sojuz TMA-15M Załoga statku Sojuz TMA-15M zmierza do stacji ISS
23 listopada 2014


O godzinie 21:01:14 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-31/6 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Sojuz-FG ze statkiem załogowym Sojuz TMA-15M na pokładzie. W skład jego załogi weszli: dowódca statku Rosjanin Anton Szkaplerow oraz inżynierowie pokładowi: Włoszka Samantha Cristoforetti i Amerykanin Terry Virts. Około 9 minut po starcie statek oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na zaplanowanej orbicie wstępnej o wysokości perygeum 197 km; apogeum 226 km; nachyleniu płaszczyzny orbity 51,64° i okresie orbitalnym 1 godziny i 29 minut.

Tym razem lot do stacji przebiegł bez żadnych niespodzianek - 5 godzin i 48 minut po starcie (następnego dnia o 2:49) Sojuz TMA-15M zacumował do portu modułu Rassvet. Po wejściu na pokład stacji O 5:00 UTC) Szkaplerow, Cristoforetti i Virts dołączyli do załogi Ekspedycji 42 (Samokutiajew, Sierowa i Wilmore). Po ich odlocie (marzec 2015) załoga Sojuza TMA-15M utworzy trzon Ekspedycji 43 (do maja 2015). Start kolejnego statku Sojuz (z Giennadijem Padałka, Michaiłem Kornijenko i Scottem Kelly) zaplanowany jest na 28 marca 2015.

sondy kosmiczne

Kuaizhou-2 Drugi chiński start w ciągu 24 godzin - Kuaizhou-2
21 listopada 2014


O godzinie 6:37:08 czasu uniwersalnego, z mobilnej platformy startowej znajdującej się na obszarze Jiuquan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Kuaizhou z satelitą obserwacyjnym Kuaizhou-2. Po oddzieleniu się od trzeciego stopnia rakiety nośnej, satelita (wraz ze zintegrowanym górnym stopniem) znalazł się znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 285 kilometrów, apogeum 301 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 996,56° i okresie obiegu 1 godziny i 31 minut.

Opracowywanie rakiety Kuaizhou rozpoczęto w 2009 roku na potrzeby programów wojskowych m.in. prób z bronią antysatelitarną oraz obroną przeciwrakietową. Jest to trzystopniowa, stałopaliwowa rakieta nośna, której projekt oparto o międzykontynentalny pocisk balistyczny DF-21. Kuaizhou ma 18 metrów wysokości, 1,7-metra średnicy i przy ciągu startowym 30-32 tony, jest zdolna o wyniesienia ładunku o masie 430 kg na orbitę synchroniczną ze słońcem o wysokości 500 km. Zadaniem satelity Kuaizhou-2 będzie monitorowanie przebiegu katastrof naturalnych i pomoc w zarządzaniu kryzysowym.

sondy kosmiczne

Yaogan-24 Long March 2D umieścił na orbicie wojskowego Yaogan-24
20 listopada 2014


O godzinie 7:12:03,787 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLS-2 Jiuquan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 2C z satelitą zwiadowczym Yaogan-24. Po oddzieleniu się od drugiego stopnia rakiety nośnej, satelita znalazł się znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 630 kilometrów, apogeum 653 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 97,91° i okresie obiegu 1 godziny i 38 minut. Jak podała chińska agencja informacyjna Xinhua, najnowszy Yaogan będzie używany do badań naukowych, lokalizacji zasobów naturalnych, szacowania produkcji rolniczej oraz monitorowania przebiegu katastrof naturalnych. Jednak brak bardziej szczegółowych danych o satelicie i jego misji skłania do wniosku, że jest to kolejny wojskowy satelita zwiadowczy wyposażony w kamerę optyczną o wyspkiej rozdzielczości przestrzennej. Ostatni start satelity tego typu miał miejsce 22 września 2010 roku.

sondy kosmiczne

Yaogan-23 Long March 2C umieścił na orbicie wojskowego Yaogan-23
14 listopada 2014


O godzinie 18:53:05,153 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-9 Taiyuan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 2C z satelitą zwiadowczym Yaogan-23. Po oddzieleniu się od drugiego stopnia rakiety nośnej, satelita znalazł się znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 492 kilometrów, apogeum 513 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 97,33° i okresie obiegu 1 godziny i 35 minut. Jak podała chińska agencja informacyjna Xinhua, najnowszy Yaogan będzie używany do badań naukowych, lokalizacji zasobów naturalnych, szacowania produkcji rolniczej oraz monitorowania przebiegu katastrof naturalnych. Jednak brak bardziej szczegółowych danych o satelicie i jego misji skłania do wniosku, że jest to kolejny wojskowy satelita zwiadowczy wyposażony w radar obrazujący SAR. Ostatni start satelity typu Yaogan miał miejsce 29 października 2013 roku.

sondy kosmiczne

Sojuz TMA-13 Załoga Sojuza TMA-13M bezpiecznie wylądowała na Ziemi
10 listopada 2014


Po 165 dniach pobytu na orbicie wokółziemskiej, o godzinie 3:58:35 czasu uniwersalnego kapsuła Sojuza TMA-13M z Maksimem Surajewem, Alexanderem Gerstem i Gregory Wisemanem (Ekspedycja 40/41) wylądowała bezpiecznie na kazachstańskim stepie, 82 kilometry na północny-zachód od miasta Arkałyk. Start kolejnej załogi (Sojuz TMA-15M) zaplanowany jest obecnie na 23 listopada 2014 roku, wówczas to w podróż do ISS uda się Anton Szkaplerow, Samantha Cristoforetti i Terry Virts.

Sojuz TMA-12M odłączył się od stacji ISS o 0:31 czasu uniwersalnego. Półotej godziny później (o 3:05) rozpoczęto 4 minutowy i 41 sekundowy manewr deorbitacji statku, który zmniejszył jego prędkość o około 128 m/s. Po oddzieleniu przedziału orbitalnego i przyrządowego (3:32), o 3:35 lądownik wszedł w atmosferę ziemską. Następnie po otwarciu spadochronu głównego (3:44), o 3:58 kapsuła łagodnie wylądowała na kazachstańskim stepie. Po przeprowadzeniu wstępnych badań medycznych załoga została przewieziona na lotnisko w Kustanaj, gdzie czekały na nich samoloty do Houston (Wiseman) i Gwiezdnego Miasteczka (Surajew). Gerst odbył wspólny lot z Wisemanem do Galsgow (Gulfstream III miał tam międzylądowanie), gdzie przesiadł się na specjalny samolot do Kolonii.

sondy kosmiczne

Dniepr, ASNARO-1 Dniepr umieścił na orbicie pięć satelitów z Japonii
6 listopada 2014


O godzinie 7:35:49 czasu uniwersalnego, z silosu 370/13 bazy wojskowej Dombarowski (znajdującej się w pobliżu miejscowości Jasnyj w obwodzie orenburskim) wystartowała rakieta nośna Dniepr z pięcioma japońskimi satelitami na pokładzie. Główny ładunek oddzielił się od rakiety nośnej 13 minut i 57 sekund po starcie, natomiast pozostałe satelity w ciągu następnych kilku sekund. Wszystkie znalazły się na orbicie o wysokości perygeum 505-506 km, apogeum 507-569 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 97,47° i okresie obiegu 1 godziny i 36 minut. Był to drugi i ostatni start rakiety Dniepr w tym roku.

ASNARO-1 był głównymi ładunkami rakiety. 500-kilogramowy satelita został zbudowany przez firmę NEC (w oparciu o platformę NEXTAR NX-300L) na zlecenie japońskiego rządu. Satelita został wyposażony w układ optyczny i kamerę o rozdzielczości około 50 centymetrów. 60-kilogramowy Hodoyoshi-1 jest mikrosatelitą obserwacyjnym Ziemi i został wyposażony w kamerę multispektralną o rozdzielczości 6,7 metra. 50-kilogramowy ChubuSat-1 to mikrosatelita obserwacyjny ziemi wyposażony w kamerę optyczną o rozdzielczości 10 metrów oraz kamerę podczerwoną pracującą w zakresie od 7,5 do 13,5 µm. 49-kilogramowy TSUBAME jest mikrosatelitą testującym żyroskopowe układy stabilizacji do prowadzenia obserwacji astronomicznych oraz powierzchni Ziemi. 49-klogramowy Qsat-EOS został wyposażony w kamerę o rozdzielczości 6-7 metrów przeznaczony do monitorowania; (1) katastrof naturalnych, (2) szaty roślinnej.

sondy kosmiczne

SpaceShipTwo Katastrofa SpaceShipTwo: jeden z pilotów nie żyje
31 października 2014


W katastrofie statku SpaceShipTwo firmy Virgin Galactic zginął pilot Michael Alsbury (39 lat), drugi pilot - Peter Siebold (43 lata) - zdołał się katapultować, jednak odniósł poważne obrażenia ciała. Katastrofa wydarzyła się o godzinie 17:12 czasu uniwersalnego (około dwie minuty po odłączeniu się pojazdu od samolotu-nosiciela WhiteKnightTwo) w trakcie kolejnego testu statku. Na razie nie jest znana przyczyna katastrofy. Prawdopodobnie doszło do awarii powierzchni sterowych, w wyniku której statek rozpadł się pod działaniem potężnych sił aerodynamicznych. Samolot-nosiciel wraz załogą bezpiecznie powrócił na lotnisko Spaceport America.

sondy kosmiczne

GPS IIF-8 Start Sojuza 2-1a/Fregat z wojskowym Meridian-7
30 października 2014


O godzinie 1:42:52 czasu uniwersalnego z platformy startowej LC-43/4 kosmodromu Plesetsk wystartowała rakieta nośna Sojuz 2-1a/Fregat-M z rosyjskim wojskowym satelitą telekomunikacyjnym Meridian-7 na pokładzie. O godzinie 3:58:12 UTC satelita oddzielił się od stopnia Fregat-M i znalazł się na orbicie typu Mołnia o wysokości perygeum 967 km, apogeum 39 749 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 62,81° i okresie obiegu 12 godzin i 6 minut. Umieszczenie satelity na takiej orbicie powoduje, że jest on widoczny nieprzerwanie z terytorium Rosji (zwłaszcza rejonów polarnych) przez kilka godzin. Satelita umożliwi łączność z jednostkami lądowymi, okrętami i samolotami operującymi w rejonie Arktyki, Syberii oraz na rosyjskim Dalekim Wchodzie. Start poprzedniego satelity tego typu miał miejsce 14 listopada 2012 roku.

sondy kosmiczne

GPS IIF-8 Czwarty satelita GPS wystrzelony - GPS IIF-8
29 października 2014


O godzinie 17:21:00 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-41 Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Atlas V (wersja 401) z ósmym satelitą nawigacyjnym nowej generacji (GPS IIF-8) na pokładzie. 3 godziny, 24 minuty i 17 sekund po starcie ( o 20:45 UTC) satelita oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na zaplanowanej orbicie o wysokości perygeum 20 460 km, apogeum 20 474 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 54,97° i okresie orbitalnym 12 godzin i 10 minut. Start poprzedniego satelity GPS miał miejsce 2 sierpnia br.

Zgodnie z amerykańską nomenklaturą wojskową GPS IIF-8 po pomyślnym wejściu na orbitę otrzymał nazwę USA-258. Po przejściu serii testów wejdzie do służby na Pozycji 1 w Płaszczyźnie E, gdzie zastąpi GPS IIR-4 wystrzelonego 11 maja 2000 (ten z kolei zostanie przesunięty do rezerwy). Zmodernizowane satelity (seria IIF) nadają - oprócz czterech standardowych sygnałów L1-L4 - również dwa dodatkowe sygnały L5 (cywilny) oraz M-code (wojskowy o zwiększonej odporności na zakłócanie). Obecnie sieć GPS składa się z 31 aktywnych satelitów: pięciu generacji IIA, dwunastu IIR, siedmiu IIR-M oraz siedmiu IIF. GPS IIF-8 jest 57 satelitą systemu GPS umieszczonym na orbicie (nie licząc jedenastu eksperymentalnych satelitów pierwszej generacji). Start kolejnego satelity GPS (IIF-9) zaplanowany jest obecnie na marzec 2015 roku.

sondy kosmiczne

Progress M-25M Debiutancki lot Sojuza 2-1a ze statkiem Progress M-25M
29 października 2014


O godzinie 7:09:42 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-31/6 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Sojuz 2-1a z rosyjskim bezzałogowym statkiem transportowym Progress M-25M na pokładzie. Około 9 minut po starcie statek oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na wstępnej orbicie wokółziemskiej o wysokości perygeum 258 km, apogeum 298 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 51,65° i okresie orbitalnym 1 godziny i 30 minut. Połączenie ze stacją miało miejsce tego samego dnia o godzinie 13:08 UTC. Był to pierwszy lot Sojuza 2-1a ze statkiem typu Progress.

Na pokładzie Progressa M-25M znalazło się 2351 kilogramów ładunku, w tym: 420 kg wody, 600 kg paliwa dla zbiorników stacji, 22 kg tlenu, 26 kg powietrza, 429 kg żywności oraz 854 kg środków medycznych i higienicznych, części zapasowych, drobnego sprzętu, narzędzi, wyposażenia, rzeczy osobistych astronautów itp. Łącznie masę statku oszacowano na 7290 kilogramy. Jest to 57 lot logistyczny statku Progress do stacji ISS, Progress M-25M pozostanie przycumowany do stacji przez około sześć miesięcy.

sondy kosmiczne

Cygnus, Antares Trzeci komercyjny lot statku Cygnus zakończony katastrofą
28 października 2014


O godzinie 22:22:38 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LP-0A Mid-Atlantic Regional Spaceport (który znajduje się na obszarze Wallops Flight Facility) wystartowała do swojego czwartego lotu zaopatrzeniowego rakieta nośna Antares 130 (wcześniej znana jako Taurus II) ze statkiem Cygnus (Orb-3) na pokładzie. Niestety około 15 sekund po starcie doszło do awarii, w wyniku której silniki rakietowe AJ-26 utraciły ciąg. Kilka sekund później rakieta uderzyła w ziemię i eksplodowała. Na razie nie są znane przyczyny awarii ani straty w infrastrukturze portu kosmicznego jakie wyrządziła eksplozja. Na pokładzie Cygnusa, który otrzymał oficjalną nazwę "Deke Slayton", znalazło się 2293 kilogramy ładunku (części zapasowe, sprzęt i komputery, żywność, ubrania, środki higieniczne). Wśród sprzętów w ładowni statku znalazło się także 29 niewielkich cubesatów: 26 satelitów Flock-1d 1-26, Arkyd-3, RACE oraz duński GOMX-2.

sondy kosmiczne

Shijan-11-08 Trzeci chiński start w ciągu tygodnia - Shijian 11-08
27 października 2014


O godzinie 6:59:03,654 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLS-2 Jiuquan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 2C z satelitą Shijian-11-08 na pokładzie. Po oddzieleniu się od rakiety nośnej satelita znalazł się na orbicie synchronicznej ze Słońcem (SSO) o wysokości perygeum 687 km, apogeum 705 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 98,22° i okresie obiegu 1 godziny i 39 minut. Niewiele wiadomo o misji tego satelity - rządowa agencja informacyjna Xinhua podała jedynie informację, że będzie on wykorzystywany do badań naukowych oraz prowadzenia eksperymentów technologicznych. Eksperci przypuszczają, że względu na orbitę na jakiej został umieszczony, może to być satelita wczesnego ostrzegania wyposażony w czujniki na podczerwień.

sondy kosmiczne

Chang'e 5T-1 Chiny wystrzeliły kolejną sondę księżycową - Chang'e 5-T1
23 października 2014


O godzinie 18:00:04,829 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-2 Xichang Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 3C z chińską testową sondą księżycową Chang'e 5-T1 oraz niewielkim prywatnym próbnikiem księżycowym 4M (Manfred Memorial Moon Mission) na pokładzie. 18 minut i 25 sekund po starcie sonda Chang'e 5-T1 oddzieliła się od trzeciego stopnia rakiety nośnej i znalazła się na orbicie transksiężycowej (z apogeum w okolicach orbity Księżyca). Próbnik 4M kontynuował lot trwale połączony z trzecim stopniem rakiety nośnej.

Główne zadanie Chang'e 5-T1 polega na przetestowaniu scenariusza misji sondy Chang'e 5 (sprowadzenie próbek gruntu księżycowego na Ziemię), która zaplanowana jest na 2017 rok. Chang'e 5-T1 składa się z modułu serwisowego (zbudowanego na bazie Chang'e 2) oraz kapsuły powrotnej (pomniejszona kapsuła Shenzhou). Po starcie sonda zostanie skierowane w stronę Księżyca, wykona jego oblot a następnie powróci na Ziemię. W pobliżu naszej planety kapsuła odzieli się od modułu serwisowego, wejdzie w atmosferę ziemską i wyląduje na spadochronie. Moduł serwisowy wykona manewr wymijający i poprzez punkt libracyjny L2 powróci na orbitę Księżyca. Sonda 4M (Manfred Memorial Moon Mission) została zbudowana przez prywatną firmę LuxSpace z Luksemburga. Sonda została wyposażona w akumulatory litowo-jonowe (doładowywane przez baterie słoneczne), komputer pokładowy (FM430), wyposażenie komunikacyjne (łączność na częstotliwości 145,98 MHz) oraz eksperyment naukowy (dozymetr). Sonda 4M pozostanie trwale połączona z trzecim stopniem rakiety nośnej.


1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 2013



Mapa serwisu
Zasady korzystania z serwisu
• Misje sond kosmicznych 2007-2015
• Data ostatniej aktualizacji: 4 marca 2015