sondy kosmiczne

INNE WYDARZENIA 2014

Na stronie tej zamieszczane są krótkie wzmianki o innych wydarzeniach z dziedziny lotów kosmicznych (np. starty rakiet z satelitami lub pojazdami załogowymi itp.) oraz astronomii (np. bliskie przeloty planetoid obok Ziemi). Można tu znaleźć zwięzłe opisy satelitów, plany przebiegu misji załogowych oraz inne ciekawe informacje.


1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 2013


Express AM-6 Proton-M wyniósł na orbitę rosyjskiego satelitę Express AM-6
21 października 2014


O godzinie 15:09:32 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-81/24 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Proton-M/Briz-M z rosyjskim satelitą komunikacyjnym Express AM-6 na pokładzie. Około 9 godzin i 21 minut po starcie (następnego dnia o 0:31:26 UTC) satelita odłączył się od stopnia Briz-M i znalazł się na wstępnej orbicie geotransferowej o wysokości perygeum 31 306 km, apogeum 37 790 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 0,70° i okresie obiegu 22 godzin i 54 minut. Osiągnięta orbita była nieco niższa od zakładanej, ale niedokładność ta zostanie skorygowana w ciągu najbliższych tygodni za pomocą silników jonowych satelity.

3358-kilogramowy Express AM-6 został zbudowany dla rosyjskiego operatora RSCC przez firmę ISS Reszetniew (w oparciu o platformę Express-2000). Satelita został wyposażony w 44 transpondery pracujące w paśmie Ku, 12 transponderów pasma Ka, 14 transponderów pasma C i dwa transpondery pasma L. Satelita zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 53° E, skąd w zasięgu jego anten znajdą się kraje Europy, Afryki, Środkowego Wschodu oraz terytorium Rosji. Pierwotnie planowano 15-letnią misję Express AM-6, jednak ze względu na konieczność wykonania niezaplanowanej korekty orbity jego misja ulegnie najprawdopodobniej skróceniu o kilkanaście miesięcy.

sondy kosmiczne

Yaogan-22 Kolejny satelita Yaogan wystrzelony - Yaogan-22
20 października 2014


O godzinie 6:31:04,803 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-9 Taiyuan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 4C z satelitą wojskowym Yaogan-22. Po oddzieleniu się od drugiego stopnia rakiety nośnej satelita znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 1196 kilometrów, apogeum 1209 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 100,32° i okresie obiegu 1 godziny i 50 minut. Chińska agencja informacyjna Xinhua podała, że najnowszy satelita Yaogan będzie używany do badań naukowych, szacowania zasobów naturalnych, oceny wielkości plonów oraz monitorowania przebiegu katastrof naturalnych. Jednak brak bardziej szczegółowych danych o tym satelicie oraz jego misji, skłania do wniosku, że jest to kolejny wojskowy satelita zwiadowczy.

sondy kosmiczne

ARSAT-1, Intelsat-30/DLA-1 Ariane 5 ECA wyniosła na orbitę ARSAT-1 i Intelsat-30/DLA-1
16 października 2014


O godzinie 21:43:52 czasu uniwersalnego, z platformy startowej ELA-3 kosmodromu Kourou (Gujana Francuska) wystartowała rakieta nośna Ariane 5 ECA z dwoma satelitami komunikacyjnym na pokładzie: ARSAT-1 i Intelsat-30/DLA-1. Po około 25 minutach lotu silnik drugiego stopnia wyłączył się i satelity znalazły się na zaplanowanej orbicie geotransferowej o wysokości perygeum 265-266 km, apogeum 35 746 - 35 781 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 5,98° i okresie orbitalnym 10 godzin i 32 minut. Intelsat-30/DLA-1 oddzielił się od adaptera Sylda o 22:01, natomiast ARSAT-1 oddzielił się od rakiety szesnaście minut później.

Ważący 6320 kilogramów Intelsat-30/DLA-1 został zbudowany przez firmę Space Systems/Loral (w oparciu o platformę LS-1300) w ramach porozumienia z międzynarodowym operatorem satelitarnym Intelsat. Satelita został wyposażony w 72 transpondery pracujące w paśmie Ku oraz dziesięć transponderów C-pasmowych. Intelsat-30/DLA-1 zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 95° E, skąd w zasięgu jego anten znajdzie się kraje Ameryki Łacińskiej. 2973 kilogramowy ARSAT-1 został zbudowany przez firmę INVAP (w oparciu o platformę ARSAT-3K) na zlecenie argentyńskiego operatora ARSAT. Satelita został wyposażony w 24 transpondery pracujące w paśmie Ku. Zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 71,8° W, skąd w zasięgu jego anten znajdzie się Argentyna, Chile, Urugwaj i Paragwaj. Przewidywany okres funkcjonowania obydwóch satelitów wynosi 15 lat.

sondy kosmiczne

IRNSS-1C Trzeci indyjski satelita nawigacyjny wystrzelony IRNSS-1C
15 października 2014


O godzinie 20:02 czasu uniwersalnego, z platformy FLP Satish Dhawan Space Centre (Sriharikota, około 80 km na północ od Madrasu) wystartowała rakieta nośna PSLV-C26 (w konfiguracji PSLV-XL - z sześcioma mocniejszymi rakietami wspomagającymi) z trzecim indyjskim satelitą nawigacyjnym IRNSS-1C. 20 minut i 18 sekund po starcie satelita oddzielił się od czwartego stopnia rakiety nośnej i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 283 km, apogeum 20 670 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 17,86° i okresie obiegu 6 godzin i 2 minut.

Ważący 1432 kilogramy IRNSS-1C został opracowany przez ISRO Satellite Centre (przy współpracy z Space Applications Centre) w oparciu o platformę I-1K. Satelita został wyposażony w dwa zestawy przyrządów: nawigacyjny (dwa sygnały - w paśmie L5 oraz S); radiodalmierzowy (wykorzystujący transponder pracujący w paśmie C) oraz retroreflektor laserowy. Satelita zostanie umieszczony na nachylonej (29°) orbicie geosynchronicznej (IGSO) na pozycji 83° E, przewidywany okres jego funkcjonowania wynosi 10 lat. IRNSS-1B jest drugim satelitą opracowanym i zbudowanym w ramach indyjskiego systemu nawigacyjnego IRNSS. System ten będzie się składał z siedmiu satelitów i sieci stacji naziemnych. Swoim zasięgiem będzie obejmował terytorium Indii oraz 1500-2000-kilometrowy pas przybrzeżny i przygraniczny. Nadawane będą dwa sygnały: dla użytkowników cywilnych oraz użytkowników zastrzeżonych (wojskowych), przewidywana dokładność określania pozycji: 10 metrów (na terytorium Indii) oraz 20 metrów (pozostały obszar).

sondy kosmiczne

Himawari-8 25 lot japońskiej rakiety nośnej H-IIA - Himawari-8
7 października 2014


O godzinie 5:16:00 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LP1 Yoshinobu Launch Complex (Tanegashima Space Center) wystartowała japońska rakieta nośna H-IIA (wersja 202) z japońskim satelitą meteorologicznym Himawari-8 (jap. Słonecznik) na pokładzie. 27 minut i 57 sekund po starcie satelita oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na orbicie geotransferowej o wysokości perygeum około 248 km, apogeum 35 882 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 22,33° i okresie orbitalnym 10 godzin i 34 minut.

Ważący około 3500 kilogramów Himawari-8 został zbudowany przez Mitsubishi Electric Corporation w oparciu o platformę satelitarną DS-2000. Satelita został wyposażony w trzy instrumenty naukowe: AHI, SEDA i DCS. AHI jest 16-kanałową kamerą multispektralną, pracującą w zakresie światła widzialnego oraz podczerwieni. Może wykonywać zdjęcia o rozdzielczości do 500 metrów na piksel - pozwolą one naukowcom na określenie m.in. układów chmur, temperatur, wiatrów, rozkładu aerozoli w atmosferze itp. SEDA jest instrumentem mierzącym parametry radiacyjne (m.in. protony, elektrony) w otoczeniu satelity. DCS jest urządzeniem komunikacyjnym pozwalającym na odbiór danych z naziemnych stacji meteorologicznych i ich przekazanie do centrum analiz. W ciągu najbliższych kilku dni satelita zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 140° E a jego misja potrwa co najmniej 8 lat.

sondy kosmiczne

Shijian 11-07 Start Long March 2C z kolejnym tajnym satelitą - Shijian 11-07
28 września 2014


O godzinie 5:13:03 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLS-2 Jiuquan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 2C z satelitą Shijian-11-07 na pokładzie. Około 12 minutach od startu satelita oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na orbicie synchronicznej ze Słońcem (SSO) o wysokości perygeum 684 km, apogeum 706 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 98,67° i okresie obiegu 1 godziny i 39 minut. Niewiele wiadomo o misji tego satelity - rządowa agencja informacyjna Xinhua podała jedynie informację, że będzie on wykorzystywany do badań naukowych oraz prowadzenia eksperymentów technologicznych. Eksperci przypuszczają, że względu na orbitę na jakiej został umieszczony, może to być satelita wczesnego ostrzegania wyposażony w czujniki na podczerwień.

sondy kosmiczne

Proton-M, Łucz Pierwszy lot Protona-M od maja 2014 - Łucz (Olimp-K 1)
27 września 2014


O godzinie 20:23 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-81/24 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta Proton-M/Briz-M z wojskowym satelitą Łucz (Olimp-K 1) na pokładzie. 9 godzin i 3 minuty po starcie (28 września o 5:26) satelita odłączył się od stopnia Briz-M i znalazł się na orbicie geotransferowej. Satelita zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej (167° E), jednak niewiele wiadomo o jego misji. Prawdopodobnie jest to nowy typ satelity wykorzystujący aparaturę zarówno do nasłuchu elektronicznego (SIGINT) jak i do zaszyfrowanego przekazu danych. Niektóre źródła podają również, że satelita będzie dostarczał sygnały korekcyjne dla systemu nawigacji satelitarnej GLONASS.

sondy kosmiczne

Sojuz TMA-14M Załoga statku Sojuz TMA-14M zmierza do stacji ISS
25 września 2014


O godzinie 20:25:00 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-1/5 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Sojuz-FG ze statkiem załogowym Sojuz TMA-14M na pokładzie. W skład jego załogi weszli: dowódca statku Rosjanin Aleksandr Samokutiajew oraz inżynierowie pokładowi: Rosjanka Jelena Sierowa i Amerykanin Barry Wilmore. Około 9 minut po starcie statek oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na zaplanowanej orbicie wstępnej o wysokości perygeum 201 km; apogeum 257 km; nachyleniu płaszczyzny orbity 51,65° i okresie orbitalnym 1 godziny i 29 minut.

Pomimo tego, że jeden z paneli słonecznych statku nie rozłożył się po oddzieleniu od rakiety nośnej, lot udało się zrealizować z wykorzystaniem tzw. szybkiego profilu zbliżania. 5 godzin i 46 minut po starcie (następnego dnia o 2:11) Sojuz TMA-14M zacumował do portu modułu Poisk. Po wejściu na pokład stacji Samokutajew, Sierowa i Wilmore dołączyli do załogi Ekspedycji 41 (Surajew, Gerst i Wiseman). Po ich odlocie (10 listopada 2014) załoga Sojuza TMA-14M utworzy trzon Ekspedycji 42 (do marca 2015). Start kolejnego statku Sojuz (z Antonem Szkaplerowem, Samanthą Cristoforetti i Terrym Virts ) zaplanowany jest na 23 listopada 2014.

sondy kosmiczne

Dragon CRS-4 Czwarty komercyjny lot (CRS-4) Dragona do stacji ISS
21 września 2014


O godzinie 5:51:30 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-40 Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Falcon-9 v1.1 z bezzałogowym statkiem towarowym Dragon na pokładzie. O 6:01:45 statek oddzielił się od drugiego stopnia rakiety nośnej i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 199 km, apogeum 359 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 51,64°. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, 23 września statek Dragon zbliży się do stacji ISS, o 11:04 UTC zostanie uchwycony przez manipulator SSRMS i następnie dołączony do dolnego portu modułu Harmony.

Dragon CRS-4 jest czwartym komercyjnym lotem zaopatrzeniowym realizowanym przez SpaceX. Na pokładzie statku znalazło się 2216 kg ładunku m.in.: 626 kg zaopatrzenia dla załogi; 746 kg sprzętu naukowego, 183 kg wyposażenia stacji ISS, 25 kg sprzętu potrzebnego w trakcie spacerów kosmicznych, 46 kg części komputerowych i urządzeń elektronicznych oraz 589 kg wyposażenia umieszczonego wewnątrz przedziału bezciśnieniowego (ISS-RapidScat). Wspólny lot Dragona i ISS potrwa do 21 października, w tym czasie statek zostanie rozładowany a następnie wypełniony 1486 kg ładunkiem powrotnym. Po odłączeniu i zdeorbitowaniu Dragon będzie wodował w Pacyfiku u wybrzeży południowej Kalifornii.

sondy kosmiczne

Anatolij Bieriezowoj Anatolij Nikołajewicz Bieriezowoj (1941 - 2014)
20 września 2014


W wieku 72 lat zmarł były radziecki kosmonauta Anatolij Nikołajewicz Bieriezowoj. Bieriezowoj urodził się 11 kwietnia 1942 roku w Enem (Autonomiczny Obwód Adygejski). Po ukończeniu tamtejszych szkół, pracował jako tokarz w jednej z fabryk w Nowoczerkasku. W 1961 został studentem Kaczyńskiej Wyższej Wojskowej Szkoły Lotniczej dla Pilotów, którą ukończył w 1965 roku. W kolejnych latach był pilotem m.in. myśliwców MiG-15 UTI, MiG-17 i MiG-21, instruktorem pilotów wojskowych oraz dowódcą 684 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego (Tyraspol). Swoją wieloletnią karierę kosmonautyczną rozpoczął w kwietniu 1970 roku, kiedy rozpoczął treningi w Gwiezdnym Miasteczku. Uprawnienia kosmonauty uzyskał w lipcu 1972. Był rezerwowym dowódcą wielu załóg i ekspedycji kosmicznych m.in. Sojuz 23, Sojuz 24 (loty do stacji Salut-5), Sojuz T-11 (lot do stacji Salut-7) i Sojuz TM-6 (lot do stacji Mir). Swój pierwszy i jedyny lot kosmiczny odbył na pokładzie statku Sojuz T-5 oraz stacji kosmicznej Salut-7 (maj-grudzień 1982). Łącznie jego misja trwała 211 dni, 9 godzin, 4 minuty i 33 sekundy. Korpus kosmonautów opuścił w 1992 roku ze względów zdrowotnych (był ofiarą napadu rabunkowego). Jeszcze w tym samym roku został wicedyrektorem Roskosmos i funkcję tę pełnił do marca 1999 roku. Za swoją służbę uhonorowany m.in.: tytułem Bohatera Związku Radzieckiego, Lotnika Kosmonauty ZSRR oraz odznaczony m.in. Orderem Lenina, Orderem Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR, Medalem "Za zasługi w podboju kosmosu".

sondy kosmiczne

CLIO Nocny start Atlasa V z tajnym satelitą - CLIO
17 września 2014


O godzinie 00:10 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-41 Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Atlas V (wersja 401) z tajnym satelitą dla niezidentyfikowanej agencji rządowej Stanów Zjednoczonych. O godzinie 3:02 satelita oddzielił się od stopnia Centaur - nie ogłoszono parametrów osiągniętej orbity, jednak można wnioskować, że satelita został umieszczony na orbicie geotransferowej (docelowo zostanie prawdopodobnie umieszczony na orbicie geostacjonarnej). Zgodnie z amerykańską nomenklaturą wojskową, CLIO otrzymał kodową nazwę USA-257. Nic jednak nie wiadomo o misji tego satelity.

sondy kosmiczne

MEASAT-3B, Optus-10 Ariane 5 wyniosła na orbitę satelity MEASAT-3B i Optus-10
11 września 2014


O godzinie 22:05:07 czasu uniwersalnego, z platformy startowej ELA-3 kosmodromu Kourou (Gujana Francuska) wystartowała rakieta nośna Ariane 5 ECA z dwoma satelitami komunikacyjnym na pokładzie: Optus-10 i MEASAT-3B. Po około 25 minutach lotu silnik drugiego stopnia wyłączył się i satelity znalazły się na zaplanowanej orbicie geotransferowej o wysokości perygeum 267 km, apogeum 35 741 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 5,94° i okresie orbitalnym 10 godzin i 32 minut. Optus-10 oddzielił się od adaptera Sylda 27 minut po starcie, natomiast MEASAT-3B oddzielił się od rakiety w 34 minucie lotu.

Ważący 5897 kg MEASAT-3B został zbudowany przez firmę Airbus Defence and Space (w oparciu o platformę Eurostar-3000L) w ramach porozumienia z malezyjskim operatorem satelitarnym MEASAT. Satelita został wyposażony w 48 transponderów pracujących w paśmie Ku, 4 transpondery pasma X oraz jeden transponder S-pasmowy. MEASAT-3B zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 91,5° E, skąd w zasięgu jego anten znajdzie się Malezja, Indie, Indonezja i Australia. 3270 kilogramowy Optus-10 został zbudowany przez firmę Space Systems/Loral (w oparciu o platformę LS-1300) na zlecenie australijskiego operatora Optus. Satelita został wyposażony w 24 transpondery pracujące w paśmie Ku. Zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 164° W, skąd w zasięgu jego anten znajdzie się Australia, Nowa Zelandia oraz przyległy rejon antarktyczny. Przewidywany okres funkcjonowania obydwóch satelitów wynosi 15 lat.

sondy kosmiczne

Sojuz TMA-12M Załoga Sojuza TMA-12M wylądowała bezpiecznie na Ziemi
11 września 2014


Po 169 dniach pobytu na orbicie wokółziemskiej, o godzinie 2:23 czasu uniwersalnego kapsuła Sojuza TMA-12M z Aleksandrem Skworcowem, Olegiem Artiemjewem i Stevenem Swansonem (Ekspedycja 39/40) wylądowała bezpiecznie na kazachstańskim stepie, na południowy-wschód od miasta Żezkazgan. Start kolejnej załogi (Sojuz TMA-14M) zaplanowany jest obecnie na 25 września 2014 roku, wówczas to w podróż do ISS uda się Aleksandr Samokutiajew, Jelena Sierowa i Barry Wilmore.

Sojuz TMA-12M odłączył się od stacji ISS 10 września o 23:02 czasu uniwersalnego. Następnego dnia (o 1:31) rozpoczęto 4 minutowy i 40 sekundowy manewr deorbitacji statku, który zmniejszył jego prędkość o około 128 m/s. Po oddzieleniu przedziału orbitalnego i przyrządowego (1:58), o 2:01 lądownik wszedł w atmosferę ziemską. Następnie po otwarciu spadochronu głównego (2:10), o 2:23 kapsuła łagodnie wylądowała na kazachstańskim stepie. Po przeprowadzeniu wstępnych badań medycznych załoga została przewieziona na lotnisko w Karagandzie. Tutaj oczekiwały na nich samoloty do Houston (Swanson) i Gwiezdnego Miasteczka (Skworcow i Artiemjew).

sondy kosmiczne

Yaogan-21 Long March 4B wyniósł na orbitę szpiegowskiego Yaogan-21
8 września 2014


O godzinie 3:22:05,053 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-9 Taiyuan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 4B z satelitą zwiadowczym Yaogan-21 oraz satelitą Tiantuo-2. Około 3:35 Yaogan-21 oddzielił się od drugiego stopnia rakiety nośnej i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 480 kilometrów, apogeum 494 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 97,42° i okresie obiegu 1 godziny i 35 minut. Tiantuo-2 znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 477 kilometrów, apogeum 493 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 97,42° i okresie obiegu 1 godziny i 35 minut.

Jak podała chińska agencja informacyjna Xinhua, nowy Yaogan będzie używany do badań naukowych, lokalizacji zasobów naturalnych, szacowania produkcji rolniczej oraz monitorowania przebiegu katastrof naturalnych. Jednak brak bardziej szczegółowych danych o satelicie i jego misji skłania do wniosku, że jest to kolejny wojskowy satelita zwiadowczy. Ważący 67 kilogramów Tiantuo-2 został opracowany i zbudowany przez National University of Defense Technology. Został wyposażony w cztery kamery wideo zdolne do śledzenia poruszających się obiektów i przesyłania zgromadzonych danych na Ziemię w czasie rzeczywistym. Satelita został wyposażony również w transponder AIS służący do identyfikacfji i śledzenia statków morskich.

sondy kosmiczne

AsiaSat-6 Kolejny lot Falcon 9 z satelitą komunikacyjnym - Asiasat-6
7 września 2014


O godzinie 5:00 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-40 Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Falcon 9 (wersja v1.1) z satelitą komunikacyjnym AsiaSat-6 na pokładzie. Około 32 minuty po starcie satelita oddzielił się od drugiego stopnia rakiety nośnej i znalazł się na orbicie wokółziemskiej o wysokości perygeum 184 km, apogeum 35 762 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 25,30° i okresie obiegu 10 godzin i 30 minut.

Ważący 3700 kilogramów AsiaSat-6 został zbudowany przez Space Systems/Loral (w oparciu o platformę LS-1300LL) dla amerykańsko-chińskiego operatora AsiaSat. W najbliższych dniach satelita za pomocą własnego systemu napędowego zostanie umieszczony na orbicie geostacjonarnej na pozycji 120° E. AsiaSat-6 został wyposażony w 28 transponderów pracujących w paśmie C. W zasięgu jego anten nadawczych znajdą się terytoria państw Azji Środkowej, Południowej, Południowo-Wschodniej, Dalekiego Wschodu, Australii i Oceanii. Przewidywany okres funkcjonowania AsiaSat-6 wynosi około 15 lat.

sondy kosmiczne

Chuangxin 1-04, Ling Qiao Start Long March 2D z satelitami Chuangxin 1-04 i Ling Qiao
4 września 2014


O godzinie 00:15 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLS-2 Jiuquan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 2D z dwoma satelitami na pokładzie: Chuangxin 1-04 i Ling Qiao. Po oddzieleniu się od drugiego stopnia rakiety nośnej satelity znalazły się na orbicie synchronicznej ze Słońcem (SSO) o wysokości perygeum około 779 km, apogeum około 808 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 98,47° i okresie obiegu 1 godziny i 41 minut.

Satelita Chuangxin 1-04 (zbudowany przez Chińską Akademię Nauk) jest małym satelitą telekomunikacyjnym, którego zadaniem będzie retransmisja danych hydrologicznych i meteorologicznych gromadzonych przez odległe, naziemne stacje monitorujące. Ling Qiao jest eksperymentalnym satelitą komunikacyjnym (retransmisje multimedialne) opracowanym przez Uniwersytet Tsinghua i Beijing Xinwei Telecom Technology Co.

sondy kosmiczne

Galileo-FOC FM1 i FM2 Dwa satelity nawigacyjne Galileo umieszczone na złej orbicie!
22 sierpnia 2014


O godzinie 12:27:11 czasu uniwersalnego, z platformy startowej ELS Guiana Space Center (Gujana Francuska) wystartowała rakieta nośna Sojuz STB (Sojuz 2-1b/ST Fregat-MT) z dwoma europejskimi satelitami nawigacyjnymi na pokładzie (Galileo-FOC FM1 i Galileo-FOC FM2). 3 godziny i 47 minut po starcie (o 16:14), satelity oddzieliły się od stopnia Fregat. Początkowo wydawało się, że wszystko poszło zgodnie z planem - jednak kilka godzin później okazało się że obydwa satelity osiągnęły zbyt niską orbitę: wysokość perygeum 13 702 - 13 721 km, apogeum 25 906 - 25 919 km (planowano kołową o wysokości około 22 300 km), nachyleniu płaszczyzny orbity 49,69° i okresie obiegu 11 godzin i 43 minut.

733-kilogramowe satelity Galileo-FOC FM są budowane przez niemiecką firmę OHB-System GmbH, podczas gdy urządzenia nawigacyjne dostarcza brytyjska SSTL. Każdy z nich będzie nadawał cztery sygnały nawigacyjne w paśmie L: E1 (częstotliwość 1575 MHz), E5a (1176 MHz), E5b (1207 MHz) i E6 (1278 MHz). W celu osiągnięcia wysokiej dokładności lokalizacji satelity te zostały wyposażone w cztery precyzyjne zegary atomowe: dwa rubidowe (RAFS) oraz dwa masery wodorowe (PHM). Cała konstelacja 30 satelitów (w tym trzy zapasowe) zostanie umieszczona na średniej orbicie ziemskiej o wysokości 23 220 km i nachyleniu płaszczyzny orbity 56°. Jednak z powodu licznych opóźnień oraz rosnących kosztów należy się spodziewać, że pełna funkcjonalność systemu Galileo może zostać osiągnięta dopiero w roku 2019.

sondy kosmiczne

Steven Ray Nagel Steven Ray Nagel (1946 - 2014)
21 sierpnia 2014


W wieku 67 lat zmarł była amerykański astronauta Steven Ray Nagel. Przyczyną śmierci były powikłania, które wystąpiły w wyniku zaawansowanego stadium raka skóry (czerniaka złośliwego). Nagel urodził się 27 października 1946 w Canton (stan Illinois). Po ukończeniu szkół rozpoczął studia na Uniwersytecie Illinois, gdzie w 1969 otrzymał tytuł licencjata inżynierii aeronautycznej i astronautycznej. W 1978 roku otrzymał tytuł magistra, kończąc studia na wydziale inżynierii mechanicznej Uniwersytetu Stanu Kalifornia w Fresno. Jeszcze w 1969 rozpoczął służbę w Siłach Powietrznych Stanów Zjednoczonych, najpierw jako pilot myśliwców F-100, potem instruktor pilotów samolotu T-28 oraz instruktor i egzaminator pilotów samolotów szturmowych A-7D. W 1975 roku Nagel ukończył Szkołę Pilotów Testowych Sił Powietrznych w Bazie Edwards i rozpoczął tam służbę jako pilot testowy. Łącznie w powietrzu spędził ponad 9400 godzin, z czego około 6650 godzin na samolotach odrzutowych. W sierpniu 1979 rozpoczął swoją długą przygodę z NASA dołączając do korpusu astronautów. W trakcie misji STS-2 i STS-3 był członkiem załogi wsparcia (w trakcie STS-3 był również kapkomem). Swój pierwszy lot kosmiczny (jako specjalista misji) odbył w 1985 roku w trakcie misji STS-51G. Następnie jako pilot uczestniczył w misji STS-61A (również 1985) oraz jako dowódca w misjach STS-37 (1991) oraz STS-55 (1993). Łącznie jego misje kosmiczne trwały 30 dni, 1 godzinę i 34 minuty. W 1995 roku odszedł z korpusu astronautów oraz z Sił Powietrznych. Pozostał jednak w NASA i pracował na różnych stanowiskach w Johnson Space Center (Houston). NASA opuścił w maju 2011 roku i wraz z żoną Lindą Godwin (również byłą astronautką) przeniósł się do Columbia, gdzie przyjął posadę na Uniwersytecie Missouri. Za swoją służbę był wielokrotnie odznaczany m.in.: Zaszczytnym Krzyżem Lotniczym, Medalem Lotniczym, Medalem za Chwalebną Służbę, czterokrotnie medalem NASA "Za Lot Kosmiczny", dwukrotnie medalem NASA "Za Wyjątkową Służbę", medalem NASA "Za Wybitną Służbę".

sondy kosmiczne

Geofan-2, Heweliusz Heweliusz - drugi polski satelita projektu BRITE na orbicie!
19 sierpnia 2014


O godzinie 3:15:04,947 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-9 Taiyuan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 4B z satelitą obserwacyjnym Gaofen-2 oraz polskim nanosatelitą Heweliusz na pokładzie. Po oddzieleniu się od rakiety nośnej satelity znalazły się na orbicie o wysokości perygeum 608-610 km, apogeum 632-633 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 98,02° i okresie obiegu 1 godziny i 38 minut. Był to trzeci start chińskiej rakiety nośnej w tym roku.

Gaofen-2 jest chińskim, cywilnym satelitą obserwacyjnym zbudowanym w oparciu o platformę CS-L3000A. Kamery na jego pokładzie mogą wykonywać zdjęcia z rozdzielczością do 0,8 metra (tryb panchromatyczny) lub 3,2 metra (tryb multispektralny). Dane dostarczone przez Gaofen-2 znajdą zastosowanie m.in.: przy monitorowaniu zmian klimatu i środowiska, w zarządzaniu kryzysowym, w kartografii, przy planowaniu urbanistycznym itp. Satelita ten powinien funkcjonować przez co najmniej 5 lat. Ważący 6,8 kilograma Heweliusz (BRITE-PL-2) jest drugim polskim satelitą umieszczonym w kosmosie w ramach projektu BRITE. Satelita ten (podobnie jak dwa austriackie, jeden kanadyjski i polski "Lem") został wyposażony w niewielki teleskop do badania pulsacji najjaśniejszych gwiazd w naszej Galaktyce. Na Heweliuszu zainstalowano także kilka eksperymentów technologicznych m.in. wysięgnik antenowy, specjalne mechanizmy i osłona przeciwpromienna matrycy CCD.

sondy kosmiczne

WorldView-3 Atlas V umieścił na orbicie satelitę obserwacyjnego WorldView-3
13 sierpnia 2014


O godzinie 18:30:30 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-3E Vandenberg Air Force Base wystartowała rakieta nośna Atlas V (wersja 401) z cywilnym satelitą obserwacyjnym WorldView-3 na pokładzie. 19 minut i 10 sekund po starcie (o 18:49:40) satelita odłączył się od stopnia Centaur i znalazł się na orbicie synchronicznej ze Słońcem (SSO) o wysokości perygeum 612 km, apogeum 614 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 97,99° i okresie obiegu 1 godziny i 37 minut.

Ważący około 2800 kilogramów WorldViev-3 został zbudowany przez Ball Aerospace & Technologies Corp. (w oparciu o platformę BCP-5000) dla amerykańskiego operatora DigitalGlobe. Satelita został wyposażony w kamerę o zdolności rozdzielczej: 0,31 m (tryb panchromatyczny 450-800 nm); 1,24 m (tryb multispektralny - 8 pasm spektralnych pokrywających zakres od 400 do 1040 nm); 3,70 m (tryb SWIR (osiem pasm spektralnych pokrywających zakres od 1195 do 2365 nm); 30 m (tryb CAVIS - dwanaście pasm spektralnych z zakresu od 405 do 2245 nm). Dziennie satelita będzie mógł sfotografować obszar Ziemi o powierzchni 680 000 km². Przewidywany okres funkcjonowania WorldView-3 wynosi około 7 lat i 4 miesiące - szacuje się jednak, że jego misja może potrwać nawet 10-12 lat.


1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 2013



Mapa serwisu
Zasady korzystania z serwisu
• Misje sond kosmicznych 2007-2015
• Data ostatniej aktualizacji: 5 stycznia 2015