sondy kosmiczne

INNE WYDARZENIA 2014

Na stronie tej zamieszczane są krótkie wzmianki o innych wydarzeniach z dziedziny lotów kosmicznych (np. starty rakiet z satelitami lub pojazdami załogowymi itp.) oraz astronomii (np. bliskie przeloty planetoid obok Ziemi). Można tu znaleźć zwięzłe opisy satelitów, plany przebiegu misji załogowych oraz inne ciekawe informacje.


1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 2013


Daichi-2 Drugi start japońskiej H-IIA w tym roku - Daichi-2
24 maja 2014


O godzinie 3:05:14 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LP1 Yoshinobu Launch Complex (Tanegashima Space Center) wystartowała japońska rakieta nośna H-IIA (wersja 202) z japońskim radarowym satelitą obserwacyjnym Daichi-2 oraz czwórką (Rising-2, UNIFORM-1, SOCRATES i SPROUT) znacznie mniejszych satelitów japońskich na pokładzie. O 3:21:01 Daichi-2 oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 630 km, apogeum 635 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 97,88° i okresie obiegu 1 godziny i 28 minut. Pozostałe satelity oddzieliły się wkrótce potem i znalazły się na nieco (około 10-15 km) niższych orbitach.

Ważący 2120 kilogramów Daichi-2 (wcześniej znany jako ALOS-2) został wyposażony w radar obrazujący PALSAR-2, który będzie pracował w paśmie L (pomiędzy 1,24 a 1,28 GHz). W zależności od trybu pracy będzie mógł wykonywać zdjęcia o rozdzielczości od 1 metra do 100 metrów. Do zadań satelity będzie należało m.in.: (1) monitorowanie terenów dotkniętych klęskami naturalnymi, (2) aktualizacja danych kartograficznych, (3) monitorowanie użytków rolnych; (4) globalny monitoring lasów tropikalnych. Jego misja ma potrwać co najmniej 5 lat. 50-kilogramowy UNIFORM (Wakayama University) będzie poszukiwał oznak pożarów na powierzchni Ziemi. 48-kilogramowy SOCRATES (Advanced Engineering Services) to test nowej platformy satelitarnej. 7,1-kilogramowy SPROUT (Nihon University) będzie testował urządzenie do deorbitacji aerodynamicznej. 42-kilogramowy Raijin-2 (Tohoku University) będzie prowadził badania atmosfery za pomocą zestawu kamer.

sondy kosmiczne

Strela-3M Start rakiety Rockot z trzema satelitami Strela
23 maja 2014


O godzinie 5:27:54 czasu uniwersalnego z platformy startowej LC-133/3 kosmodromu Plesetsk wystartowała rakieta nośna Rockot/Briz-KM z trzema rosyjskimi satelitami wojskowymi na pokładzie. O godzinie 7:12 satelity oddzieliły się od drugiego stopnia rakiety nośnej i znalazły się na orbicie o wysokości perygeum 1477-1480 km, apogeum 1508-1511 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 82,45° i okresie obiegu 1 godziny i 56 minut. Zgodnie z rosyjską nomenklaturą satelitów wojskowych, po umieszczeniu na orbicie satelity otrzymały nazwę Kosmos-2496, 2497 i 2498. Prawdopodobnie są to satelity komunikacyjne typu Strela-3M (Rodnik-S) przystosowane do odbioru transmisji od nadawcy, zapisu i następnie retransmisji danych do stacji odbiorczej.

sondy kosmiczne

NROL-33, USA-252 Kolejny satelita wojskowy na orbicie - SDS-3 8
22 maja 2014


O godzinie 13:09 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-41 Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Atlas V (wersja 401) ze satelitą Narodowego Biura Zwiadu Stanów Zjednoczonych NROL-33 na pokładzie. Nie ogłoszono parametrów osiągniętej orbity, jednak amatorscy obserwatorzy satelitów poinformowali, że satelita znalazł się na orbicie geotransferowej. Docelowo satelita zostanie umieszczony prawdopodobnie na silnie wydłużonej orbicie typu Mołnia. Zgodnie z amerykańską nomenklaturą wojskową, NROL-33 otrzymał kodową nazwę USA-252. Jest to prawdopodobnie satelita telekomunikacyjny SDS trzeciej generacji (Quasar), który będzie służył do przekazu "na żywo" zaszyfrowanych danych zarówno ze satelitów zwiadowczych jaki samolotów wojskowych operujących w rejonach polarnych.

sondy kosmiczne

Wubbo Ockels Wubbo Ockels (1945-2014)
18 maja 2014


W wieku 68 lat zmarł były holenderski astronauta Wubbo Ockels. Przyczyną śmierci były powikłania związane ze złośliwym nowotworem nerek. Ockels urodził się 28 marca 1946 roku w Almelo. Po ukończeniu szkół Ockels rozpoczął studia na Uniwersytecie w Groningen, gdzie w 1973 roku uzyskał tytuł magistra fizyki i matematyki. Następnie kontynuował studia na tym uniwersytecie i w 1978 roku obronił doktorat w dziedzinie fizyki jądrowej. Jeszcze w tym samym roku został wybrany przez ESA jako jeden z trzech kandydatów na astronautów-naukowców (obok Ulfa Merbolda i Claude Nicolliera). W trakcie misji STS-9 pełnił funkcję kapkoma pomiędzy astronautami pracującymi w module Spacelab a kierownictwem misji w Houston. Jako specjalista ładunku wziął udział w misji STS-61A. Przygotowywał się również do misji STS-55 (ostatecznie zrezygnowano z ósmego członka załogi) oraz do lotu na pokład rosyjskiej stacji MIR (nie przeszedł testów medycznych). Łącznie jego misja kosmiczna trwała 7 dni i 44 minuty. Od 1986 roku pracował w ESTEC (Noordwijk) przy załogowym programie lotów kosmicznych, następnie został szefem Education and Outreach Office ESA. Od 1992 roku pracował jako profesor na wydziale inżynierii aerokosmicznej Uniwersytetu Technologicznego w Delft. Tutaj współpracował m.in. przy projektach samochodu na energię słoneczną Nuna, samochodu elektrycznego Superbus oraz turbiny wiatrowej Laddermill. Za swoją pracę został odznaczony m.in. Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec oraz Orderem Oranje-Nassau. Jego nazwisko nosi również planetoida - 9496 Ockels.

sondy kosmiczne

Dragon CRS-3 Dragon CRS-3 powrócił z ładunkiem na Ziemię
18 maja 2014


Po prawie 28 dniach wspólnego lotu, o 11:55 czasu uniwersalnego Steve Swanson odłączył za pomocą manipulatora SSRMS statek Dragon od portu cumowniczego modułu Harmony. Po odsunięciu na bezpieczną odległość (15 m), o 13:26 UTC kapsuła została uwolniona i rozpoczęła kilkugodzinny lot swobodny. O godzinie 18:12 Dragon odpalił silniki deorbitacyjne (na okres 10 minut) i rozpoczął swój powrót na Ziemię. O 18:42 kapsuła weszła w atmosferę ziemską i o 19:05 UTC kapsuła wodowała łagodnie w Pacyfiku, w punkcie odległym o 500 kilometrów na zachód od Półwyspu Kalifornijskiego.

Dragon został umieszczony na orbicie wokółziemskiej 18 kwietnia. Po kilkudziesięciogodzinnym locie kapsuła zbliżyła się do stacji ISS i po uchwyceniu przez manipulator SSRMS, została przycumowana do dolnego portu Harmony (statek dostarczył na stację 2089 kilogramów ładunku - żywności, ubrań, sprzętu itp.). Natomiast na Ziemię Dragon powrócił z 1616-kilogramowym ładunkiem (m.in. próbki biologiczne, wyniki eksperymentów, niepotrzebny sprzęt itp.). Dragon CRS-3 był trzecim komercyjnym lotem zaopatrzeniowym (oraz drugim z wykorzystaniem bezciśnieniowej przestrzeni ładunkowej) realizowanym przez SpaceX, w ramach kosztującego 1,6 miliarda dolarów kontraktu CRS z NASA (do roku 2016 firma ta ma przeprowadzić jeszcze 10 lotów zaopatrzeniowych).

sondy kosmiczne

GPS IIF-6 Kolejny satelita GPS umieszczony na orbicie
17 maja 2014


O godzinie 0:03 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-37B Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Delta IV M+ (4,2) z szóstym satelitą nawigacyjnym nowej generacji (GPS IIF-6) na pokładzie. Praca rakiety nośnej była bezbłędna i 3 godziny 20 minut po starcie (o 3:23) satelita oddzielił się od drugiego stopnia i znalazł się na zaplanowanej orbicie o wysokości perygeum 20 444 km, apogeum 20 474 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 55,04° i okresie obiegu 12 godzin i 9 minut. Start poprzedniego satelity GPS miał miejsce 21 lutego br.

Zgodnie z amerykańską nomenklaturą wojskową GPS IIF-6 po pomyślnym wejściu na orbitę otrzymał nazwę USA-251. Po przejściu serii testów wejdzie do służby na Pozycji 4 w Płaszczyźnie D, gdzie zastąpi GPS IIA-23 wystrzelonego 26 października 1993 (satelita ten zostanie przesunięty do rezerwy). Zmodernizowane satelity (seria IIF) nadają - oprócz czterech standardowych sygnałów L1-L4 - również dwa dodatkowe sygnały L5 (cywilny) oraz M-code (wojskowy o zwiększonej odporności na zakłócanie). Obecnie sieć GPS składa się z 31 aktywnych satelitów: sześciu generacji IIA, dwunastu IIR, siedmiu IIR-M oraz sześciu IIF. GPS IIF-6 jest 55 satelitą systemu GPS umieszczonym na orbicie (nie licząc jedenastu eksperymentalnych satelitów pierwszej generacji). Start kolejnego satelity GPS (IIF-7) zaplanowany jest obecnie na lipiec br.

sondy kosmiczne

Proton-M, Express AM-4R Katastrofa Protona - Express AM-4R nie dotarł na orbitę
15 maja 2014


O godzinie 21:42:00 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-200/39 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta Proton-M/Briz-M z satelitą komunikacyjnym Express AM-4R na pokładzie. Lot przebiegał zgodnie z planem aż do niespodziewanego wyłączenia się głównego silnika trzeciego stopnia (w 545 sekundzie lotu). Według danych telemetrycznych przyczyną był problem z jednym z czterech silników sterujących (vernier). W chwili awarii rakieta znajdowała się na wysokości około 110 kilometrów i poruszała się z prędkością około 6,8 km/s. Szczątki rakiety i satelity spadły na obszarze prowincji Heilongjiang na północy Chin. Zapowiedziano powołanie specjalnej komisji, której zadaniem będzie wyjaśnienie przyczyn awarii.

sondy kosmiczne

Sojuz TMA-11M Załoga Sojuza TMA-11M wylądowała bezpiecznie na Ziemi
14 maja 2014


Po 188 dniach pobytu na orbicie wokółziemskiej, o godzinie 1:58:30 czasu uniwersalnego kapsuła Sojuza TMA-11M z Michaiłem Tiurinem, Koichi Wakata i Rick Mastracchio (Ekspedycja 38/39) wylądowała bezpiecznie na kazachstańskim stepie, na południowy-wschód od miasta Żezkazgan. Start kolejnej załogi (Sojuz TMA-13M) zaplanowany jest obecnie na 28 maja 2014 roku, wówczas to w podróż do ISS uda się Maksim Surajew, Alexandr Gerst i Gregory Wiseman.

Sojuz TMA-11M odłączył się od stacji ISS 13 maja o 22:36 czasu uniwersalnego. Następnego dnia o 1:04 rozpoczęto 4 minutowy i 41 sekundowy manewr deorbitacji statku, który zmniejszył jego prędkość o 128 m/s. Po oddzieleniu przedziału orbitalnego i przyrządowego (1:32), o 1:35 lądownik wszedł w atmosferę ziemską. Następnie po otwarciu spadochronu głównego (1:44), o 1:58:30 kapsuła łagodnie wylądowała na kazachstańskim stepie. Po przeprowadzeniu wstępnych badań medycznych załoga została przewieziona na lotnisko w Karagandzie. Tutaj oczekiwały na nich samoloty do Houston (Mastracchio i Wakata) i Gwiezdnego Miasteczka (Tiurin).

sondy kosmiczne

Kobalt-M, Kosmos-2495 Szpiegowski Kobalt-M wyniesiony na orbitę
6 maja 2014


O godzinie 13:49 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-43/4 kosmodromu Plesetsk wystartowała rakieta nośna Sojuz 2-1a z rosyjskim satelitą szpiegowskim Kobalt-M na pokładzie. Około 10 minut po starcie satelita oddzielił się od rakiety i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 176 km, apogeum 285 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 81,41° i okresie obiegu 89 minut i 7 sekund. O 17:03 satelita został przekazany pod kontrolę wojskowego centrum operacyjnego. Zgodnie z rosyjską nomenklaturą wojskową, po wejściu na orbitę satelita otrzymał nazwę Kosmos 2495.

Satelita klasy Kobalt-M (Jantar-4K2M) został opracowany przez CSKB Progress ze Samary i produkowany jest przez OAO Arsenal z Petersburga. Satelita waży około 6700 kilogramów i wyposażony jest w kamerę optyczną o wysokiej zdolności rozdzielczej (około 0,3 metra). Posiada dwie specjalne kapsuły powrotne do zrzucania zasobników z naświetlonymi filmami na Ziemię, natomiast główny satelita ląduje po zakończeniu misji. Typowa misja satelity Kobalt-M trwa od 76 do 130 dni. Poprzedni start satelity tego typu miał miejsce 17 maja 2012.

sondy kosmiczne

KazEOSat-1 Trzeci lot Vegi - kazachski KazEOSat-1 na orbicie
30 kwietnia 2014


O godzinie 1:35:15 czasu uniwersalnego z platformy startowej ELA-1 Guiana Space Centre (Gujana Francuska) wystartowała rakieta nośna Vega z kazachstańskim satelitą obserwacyjnym Ziemi KazEOSat-1 na pokładzie. Około 55 minut po starcie (o 2:30:44) satelita oddzielił się od stopnia AVUM i znalazł się na orbicie wokółziemskiej o wysokości perygeum 739 km, apogeum 741 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 98,56° i okresie obiegu 1 godziny i 40 minut.

830-kilogramowy KazEOSat-1 został zbudowany przez Airbus Defence and Space (w oparciu o platformę Leostar-500-XO) na zamówienie kazachskiego, rządowego operatora satelitarnego Kazakhstan Gharysh Sapary (KGS). Satelita został wyposażony w kamerę teleskopową zdolną do wykonywania zdjęć (zarówno panchromatycznych jak i multispektralnych) o maksymalnej rozdzielczości 1 metra. Zebrane dane znajdą zastosowanie w takich dziedzinach jak monitorowanie zasobów naturalnych oraz upraw, wykonywania map, monitorowanie stanu środowiska oraz wsparcie działań ratunkowych w przypadku katastrof naturalnych. Misja KazEOSat-1 powinna potrwać co najmniej 7 lat.

sondy kosmiczne

Łucz-5V, Kazsat-3 Proton-M umieścił na orbicie Łucz-5V i Kazsat-3
28 kwietnia 2014


O godzinie 4:25 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-81/24 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Proton-M/Briz-M z dwoma satelitami na pokładzie: rosyjskim Łucz-5V i kazachstański Kazsat-3. Łucz-5V odłączył się od drugiego satelity o 13:17 UTC i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 35 387 km, apogeum 35 769 km i nachyleniu płaszczyzny orbity 4,84°. Kazsat-3 odłączył się od stopnia Briz-M o 13:57 i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 35 558 km, apogeum 35 889 km i nachyleniu płaszczyzny orbity 0,21°.

1140-kilogramowy Łucz-5V został zbudowany przez firmę ISS im. Reszetniewa w oparciu o platformę Express-1000K. Został on wyposażony w osiem transponderów (pracujących w pasmach Ku i S). Po umieszczeniu na orbicie geostacjonarnej na pozycji 95° E będzie służył do przekazu danych ze stacji ISS, satelitów, przekazu telemetrii z rakiet nośnych oraz pocisków balistycznych. Przewidywany okres funkcjonowania tego satelity wynosi 10 lat.Około 1700-kilogramowy Kazsat-3 został zbudowany przez firmę ISS im. Reszetniewa (w oparciu o platformę Express-1000HTA) na zlecenie kazachstańskiego operatora JSC KazSat. Został on wyposażony w 28 transponderów pasma Ku. Po umieszczeniu na orbicie geostacjonarnej na pozycji 58,5° E, w zasięgu jego anteny nadawczej znajdzie się terytorium Kazachstanu oraz ościennych państw Azji Centralnej. Przewidywany czas funkcjonowania satelity wynosi 15 lat.

sondy kosmiczne

Dragon, CRS-3 18 kwietnia 2014
Trzeci komercyjny lot (CRS-3) Dragona do stacji ISS


O godzinie 19:25:22 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-40 Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Falcon-9 v1.1 z bezzałogowym statkiem towarowym Dragon oraz sześcioma niewielkimi cubesatami. O 19:35:40 statek oddzielił się od drugiego stopnia rakiety nośnej i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 313 km, apogeum 332 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 51,64° i okresie orbitalnym 1 godziny i 31 minut. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, 20 kwietnia statek Dragon zbliży się do stacji ISS, o 11:14 UTC zostanie uchwycony przez manipulator SSRMS i następnie dołączony do dolnego portu modułu Harmony.

Dragon CRS-3 jest trzecim komercyjnym lotem zaopatrzeniowym realizowanym przez SpaceX. Na pokładzie statku znalazło się 2089 kg ładunku m.in.: 476 kg zaopatrzenia dla załogi; 715 kg sprzętu naukowego, 204 kg wyposażenia stacji ISS, 123 kg sprzętu potrzebnego w trakcie spacerów kosmicznych oraz 571 kg wyposażenia umieszczonego wewnątrz przedziału bezciśnieniowego. Wspólny lot Dragona i ISS potrwa do 18 maja, w tym czasie statek zostanie rozładowany a następnie wypełniony 1563 kg ładunkiem powrotnym. Po odłączeniu i zdeorbitowaniu Dragon będzie wodował w Pacyfiku u wybrzeży południowej Kalifornii. Na pokładzie drugiego stopnia rakiety nośnej umieszczono także sześć niewielkich cubesatów (ELaNa-5, KickSat, Phonesat-2.5, TSAT, ALLSTAR i SporeSat), które zostały odłączone po oddzieleniu się Dragona.

sondy kosmiczne

EgyptSat-2 16 kwietnia 2014
Sojuz-U umieścił EgyptSat-2 na orbicie


O godzinie 16:20:07 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-31/6 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Sojuz-U z drugim egipskim satelitą obserwacyjnym ziemi EgyptSat-2 na pokładzie. O 16:28 satelita oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na orbicie wokółziemskiej o wysokości perygeum 436 kilometrów, apogeum 703 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 51,61° i okresie orbitalnym 1 godziny i 36 minut.

1050-kilogramowy EgyptSat-2 został zbudowany przez rosyjską firmę RSC Energia (w oparciu o platformę 559GK) na zlecenie egipskiej instytucji NARSS. Sprzęt obserwacyjny (kamera optyczna) został zbudowany przez białoruskie zakłady OAO Peleng i NIRUP Geoinformatsionnye Sistemy. Za jego pomocą możliwe będzie wykonywanie zdjęć zarówno w świetle widzialnym jak i podczerwieni z rozdzielczością od 1 metra (tryb panchromatyczny) do 4 metrów (tryb multispektralny). Zgromadzone dane będą wykorzystywane w takich dziedzinach jak rolnictwo, geologia oraz badania środowiska naturalnego. Przewidywany czas funkcjonowania satelity wynosi 11 lat.

sondy kosmiczne

NROL-67 10 kwietnia 2014
Start Atlasa V z tajnym satelitą NROL-67


O godzinie 17:41 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-41 Cape Canaveral Air Force Station wystartowała rakieta nośna Atlas V (wersja 541) ze satelitą Narodowego Biura Zwiadu Stanów Zjednoczonych NROL-67 na pokładzie. Nie ogłoszono parametrów osiągniętej orbity, jednak Ted Molczan - kanadyjski ekspert w obserwacji i śledzeniu satelitów - podał, że po oddzieleniu się od stopnia Centaur satelita znalazł się na orbicie geostacjonarnej o wysokości perygeum 35 822 km, apogeum 35 906 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 6,00° i okresie orbitalnym około 1440 minut.

Zgodnie z amerykańską nomenklaturą wojskową, NROL-67 otrzymał kodową nazwę USA-250. Jest to prawdopodobnie satelita wywiadu elektronicznego (SIGINT) serii Mercury F/O (prawdopodobnie następca poprzedniej serii Mercury "Advanced Vortex") wyposażony w duży dysk anteny odbiorczej. Zadaniem tego satelity jest przechwytywanie transmisji telekomunikacyjnych (zwłaszcza wojskowych) z terytoriów takich krajów jak Rosja i Chiny.

sondy kosmiczne

Ofeq-10 9 kwietnia 2014
Izrael wystrzelił na orbitę Ofeq-10


O godzinie 19:06 czasu uniwersalnego, z platformy startowej poligonu sił powietrznych Palmachim (około 25 kilometrów na południe od Tel Awiwu) wystartowała rakieta nośna Shavit-2 z izraelskim radarowym satelitą szpiegowskim Ofeq-10 na pokładzie. Po oddzieleniu się od trzeciego stopnia rakiety nośnej satelita znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 332 kilometry, apogeum 609 kilometrów, nachyleniu płaszczyzny orbity 140,94° (orbita wsteczna) i okresie obiegu 1 godziny i 34 minut.

Ważący około 300-kilogramów Ofeq-10 został zbudowany przez firmę IAI MTB Space Division (w oparciu o platformę satelitarną TECSAR) na zlecenie izraelskiego ministerstwa obrony. Satelita został wyposażony w najnowocześniejszy z dotychczasowych, X-pasmowy radar SAR zdolny do obrazowania powierzchni Ziemi z dużą rozdzielczością przestrzenną. Uzyskane zdjęcia pomogą monitorować działalność wojskową na obszarze Środkowego Wschodu, w szczególności nadzorowany będzie irański program atomowy oraz działania związane z wojną domową w sąsiedniej Syrii. Ofeq-10 jest drugim (po Ofeq-8) satelitą wyposażonym w aparaturę SAR.

sondy kosmiczne

Progress M-23M 9 kwietnia 2014
Progress M-23M zmierza do stacji ISS


O godzinie 15:26:27 czasu uniwersalnego, z platformy startowej LC-1/5 kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Sojuz-U z rosyjskim bezzałogowym statkiem transportowym Progress M-23M na pokładzie. Około 9 minut po starcie statek oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na wstępnej orbicie wokółziemskiej o wysokości 194 km na 238 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 51,65° i okresie orbitalnym 1 godziny i 29 minut. Połączenie ze stacją miało miejsce jeszcze tego samego dnia o godzinie 21:14 UTC.

Na pokładzie Progressa M-22M znalazło się 2383 kilogramy ładunku, w tym: 420 kg wody, 880 kg paliwa dla zbiorników stacji, 22 kg tlenu, 26 kg powietrza, 367 kg żywności oraz 668 kg środków medycznych i higienicznych, części zapasowych, drobnego sprzętu, narzędzi, wyposażenia, rzeczy osobistych astronautów itp. Łącznie masę statku oszacowano na 7280 kilogramy. Jest to 55 lot logistyczny statku Progress do stacji ISS, Progress M-23M pozostanie przycumowany do stacji do 22 lipca.

sondy kosmiczne

IRNSS-1B 4 kwietnia 2014
25 lot indyjskiej rakiety nośnej PSLV - IRNSS-1B


O godzinie 11:44 czasu uniwersalnego, z platformy FLP Satish Dhawan Space Centre (Sriharikota, około 80 km na północ od Madrasu) wystartowała rakieta nośna PSLV-C24 (w konfiguracji PSLV-XL - z sześcioma mocniejszymi rakietami wspomagającymi) z drugim indyjskim satelitą nawigacyjnym IRNSS-1B. 19 minut i 22 sekundy po starcie satelita oddzielił się od czwartego stopnia rakiety nośnej i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 270 km, apogeum 20 558 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 19,26° i okresie obiegu 6 godzin i 1 minuty.

Ważący 1432 kilogramy IRNSS-1B został opracowany przez ISRO Satellite Centre (przy współpracy z Space Applications Centre) w oparciu o platformę I-1K. Satelita został wyposażony w dwa zestawy przyrządów: nawigacyjny (dwa sygnały - w paśmie L5 oraz S); radiodalmierzowy (wykorzystujący transponder pracujący w paśmie C) oraz retroreflektor laserowy. Satelita zostanie umieszczony na nachylonej (29°) orbicie geosynchronicznej (IGSO) na pozycji 55° E, przewidywany okres jego funkcjonowania wynosi 10 lat. IRNSS-1B jest drugim satelitą opracowanym i zbudowanym w ramach indyjskiego systemu nawigacyjnego IRNSS. System ten będzie się składał z siedmiu satelitów i sieci stacji naziemnych. Swoim zasięgiem będzie obejmował terytorium Indii oraz 1500-2000-kilometrowy pas przybrzeżny i przygraniczny. Nadawane będą dwa sygnały: dla użytkowników cywilnych oraz użytkowników zastrzeżonych (wojskowych), przewidywana dokładność określania pozycji: 10 metrów (na terytorium Indii) oraz 20 metrów (pozostały obszar).

sondy kosmiczne

Sentinel-1A 3 kwietnia 2014
Start Sojuza ST-A z europejskim satelitą Sentinel-1A


O godzinie 21:02:26 czasu uniwersalnego, z platformy startowej ELS Guiana Space Center (Gujana Francuska) wystartowała rakieta nośna Sojuz ST-A (Sojuz 2-1a/Fregat-M) z europejskim satelitą obserwacyjnym Ziemi Sentinel-1A na pokładzie. 23 minuty i 24 sekundy po starcie (o 21:25:50) satelita oddzielił się od stopnia Fregat-M i znalazł się na orbicie o wysokości perygeum 686 km, apogeum 690 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 98,52° i okresie obiegu 1 godziny i 38 minut.

2157-kilogramowy Sentinel-1A został zbudowany przez firmę Thales Alenia Space (w oparciu o platformę satelitarną Prima) w ramach programu Copernicus (wspólny projekt Unii Europejskiej i Europejskiej Agencji Kosmicznej). Satelita został wyposażony w C-pasmowy (5,405 GHz) radar obrazujący (SAR), który będzie mógł operować w jednym z czterech trybów pracy (rozdzielczość zdjęć od 5 do 40 metrów). Satelita będzie monitorował lód morski, mierzył falowanie oraz wiatry, wykrywał deformacje powierzchni lądu, monitorował sytuacje związane m.in. z powodziami i trzęsieniami ziemi. Przewidywany czas funkcjonowania satelity wynosi 7 lat.

sondy kosmiczne

DMSP-5D3 F19 3 kwietnia 2014
Atlas V wyniósł na orbitę wojskowego satelitę DMSP


O godzinie 14:46:30 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLC-3E Vandenberg Air Force Base wystartowała rakieta nośna Atlas V (wersja 401) z wojskowym satelitą meteorologicznym DMSP-5D3 F18 na pokładzie. 18 minut i 28 sekund po starcie (o 15:04) satelita odłączył się od stopnia Centaur i znalazł się na orbicie synchronicznej ze Słońcem (SSO) o wysokości perygeum 839 km, apogeum 853 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 98,85° i okresie obiegu 1 godziny i 39 minut.

1200-kilogramowy DMSP-5D3 F19 został zbudowany przez firmę Lockheed Martin na zlecenie Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (USAF) i Narodowej Służby Oceanicznej i Meteorologicznej (NOAA). Satelita został wyposażony w osiem instrumentów (OLS, SSMIS, SSIES3, SSM, SSUSI, SSULI, SSF i SSJ5) przeznaczonych m.in.: do trójwymiarowej obserwacji struktury chmur, pomiaru opadów, temperatury powierzchni, wilgotności gruntu oraz monitorowania pogody kosmicznej. Zgodnie z amerykańską nomenklaturą wojskową DMSP-5D3 F19 po pomyślnym wejściu na orbitę otrzymał nazwę USA-249.

sondy kosmiczne

Shijian-11-06 31 marca 2014
Pierwszy chiński start w tym roku - Shijian 11-06


O godzinie 2:46:03,445 czasu uniwersalnego, z platformy startowej SLS-2 Jiuquan Satellite Launch Center wystartowała rakieta nośna Long March 2C z satelitą Shijian-11-06 na pokładzie. O 2:58 satelita oddzielił się od rakiety nośnej i znalazł się na orbicie synchronicznej ze Słońcem (SSO) o wysokości perygeum 688 km, apogeum 704 km, nachyleniu płaszczyzny orbity 98,69° i okresie obiegu 1 godziny i 38 minut. Niewiele wiadomo o misji tego satelity - rządowa agencja informacyjna Xinhua podała jedynie informację, że będzie on wykorzystywany do badań naukowych oraz prowadzenia eksperymentów technologicznych. Eksperci przypuszczają, że względu na orbitę na jakiej został umieszczony, może to być satelita obserwacyjny Ziemi, meteorologiczny lub szpiegowski.


1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 2013



Mapa serwisu
Zasady korzystania z serwisu
• Misje sond kosmicznych 2007-2014
• Data ostatniej aktualizacji: 11 czerwca 2014